Isagogicorum chronologiae canonum · Joseph Scaliger (1606)
Ver scan original (p.375)

Portugues

LIVRO TERCEIRO.

SUCESSÃO DOS REIS DA MACEDÔNIA.] Sucessão é propriamente, como todos sabem, a perpetuação do reino pela série da geração, como dizem os gregos, "o filho recebendo sempre o poder do pai". Assim Taciano fala da *διαδοχή* macedônica, antioquena, ptolemaica. Às vezes também se chama *διαδοχή* ainda que a série da geração seja interrompida, permanecendo intacto o reino. A partir de Carano, fundador do reino macedônico, continuou-se por muitos reis a sucessão de pais para filhos: ele também transmitiu a lei, observada por seus sucessores, de não erigir nenhum troféu sobre os inimigos vencidos, segundo Pausânias na parte final dos *Beócios*. De Carano também se lembrou Paulino em seu livro *Sobre os Reis*:

"E Carano, que deu a Pela os nomes dos Reis."

Não repetirei o que Solino menciona no cap. XV, Suidas em "Κάρανος", Justino no livro VII de modo difuso, e Lívio não menos no livro XLV — donde se pode haurir muita coisa. Justino, na verdade, omite propositadamente muitos destes reis em sua enumeração. Suidas também atesta que a sucessão de Carano foi interrompida, segundo Pausânias. Para Veleio, Carano é o décimo sexto a partir de Hércules, e Alexandre Magno o décimo sétimo a partir de Carano, embora conste que seja o vigésimo quarto segundo Eusébio, ou melhor, Africano, a quem aqui seguimos. Veleio, para sustentar isso, foi precedido por Diodoro Sículo, que conta XVIII reis de Carano até Alexandre Magno, incluindo entre eles Aeropa, tutor de Orestes. Excluído este intruso no reino da série dos reis legítimos, juntamente com Ptolomeu Alorita, alheio a esta linhagem, e Amintas XIII, que também foi estranho à família, restam apenas XVI reis de Carano até Alexandre Magno; e portanto Alexandre é o décimo sétimo da geração a partir de Carano, e o vigésimo na sucessão do reino. Pois sem dúvida nem Veleio, nem aquele a quem seguiu, Diodoro Sículo, entendem que Alexandre tenha sido o décimo sétimo rei, mas que há *ἑκκαίδεκα γενεὰς* (dezesseis gerações) de Carano a Alexandre. Apresentamos abaixo um diagrama extraído dos remanescentes de Diodoro, que Eusébio produzia a partir de Africano no livro anterior das *Chronographiae*: segundo cuja sucessão Carano teria iniciado o reino no primeiro ano da décima primeira Olimpíada.

REIS DA MACEDÔNIA SEGUNDO DIODORO.

[tabela]

Contam-se desde o início de Carano até o início de Alexandre Magno 400 anos. E esta é a sucessão do reino da Macedônia segundo Diodoro, que em muitas partes é defeituosa. Para silenciar sobre o resto: Arquelau, undécimo na ordem dos reis, sucedeu no reino após a morte de Perdicas no terceiro ano da guerra do Peloponeso, sendo arconte Epaminondas (Epameinon), no qual ano também morreu Péricles, e que era o 4284 da *Periodus Iuliana*. Mas aqui ele inicia o reino no ano 4310. Diferença: 26 anos. O que não é de admirar, dado que houve grande discordância entre os escritores quanto à duração do reino de Perdicas. Nicomedes Acântio escreve que reinou XII anos, Teopompo XXXV, Anaxímenes XL, Jerônimo XXVIII, Mársias e Filócoro XXIII — aos quais Diodoro segue. Em tamanha dissensão é difícil chegar à verdade. Sobre Arquelau, Aristides Sofista assim diz: "Que é, pois, se Arquelau é tira[no]..."

English

BOOK THREE.

SUCCESSION OF THE KINGS OF MACEDONIA.] Succession is properly, as everyone knows, the perpetuation of a kingdom through a series of descent, as the Greeks say, "the son ever receiving rule from the father." Thus Tatian speaks of the Macedonian *διαδοχή*, the Antiochene, the Ptolemaic. Sometimes it is also called *διαδοχή* even when the line of descent is interrupted, the kingdom remaining intact. From Caranus, then, founder of the Macedonian kingdom, succession from fathers to sons continued through many kings: from him also they observed a transmitted law, never to erect a trophy over defeated enemies, according to Pausanias in the latter part of the *Boeotica*. Caranus is also mentioned by Paulinus in his book *On Kings*:

"And Caranus, who gave Pella the names of Kings."

I shall not repeat what Solinus mentions in ch. XV, Suidas under "Κάρανος", Justinus at length in book VII, and Livy no less in book XLV — whence much may be drawn. Justinus indeed deliberately omits many of these kings in his enumeration. Suidas also testifies that the succession of Caranus was interrupted, according to Pausanias. For Velleius, Caranus is the sixteenth from Hercules, and Alexander the Great the seventeenth from Caranus, though it is established that he is the twenty-fourth according to Eusebius, or rather Africanus, whom we follow here. Velleius was preceded in this opinion by Diodorus Siculus, who counts XVIII kings from Caranus to Alexander the Great, including among them Aeropas, guardian of Orestes. With this intruder upon the throne struck out from the line of legitimate kings, together with Ptolemy Alorites, foreign to this lineage, and Amyntas XIII, who was likewise an outsider, only XVI kings remain from Caranus to Alexander the Great; and accordingly Alexander is the seventeenth of the generation from Caranus, and the twentieth in royal succession. For undoubtedly neither Velleius, nor the one he followed, Diodorus Siculus, mean that Alexander was the seventeenth king, but that there are *ἑκκαίδεκα γενεὰς* (sixteen generations) from Caranus to Alexander. We append below a diagram from the remains of Diodorus, which Eusebius drew from Africanus in the earlier book of his *Chronographiae*: according to which succession Caranus entered the kingdom in the first year of the eleventh Olympiad.

KINGS OF MACEDONIA ACCORDING TO DIODORUS.

[table]

From the beginning of Caranus to the beginning of Alexander the Great there are reckoned 400 years. And this indeed is the succession of the Macedonian kingdom according to Diodorus, which in many parts is faulty. To pass over the rest: Archelaus, eleventh in the order of kings, succeeded to the kingdom on the death of Perdiccas in the third year of the Peloponnesian War, when Epameinon was archon, in which year Pericles also died, which was the year 4284 of the *Periodus Iuliana*. But here he begins his reign in the year 4310. The difference is 26 years. This is not surprising, since there was great disagreement among the writers about the duration of Perdiccas's reign. Nicomedes of Acanthus writes that he reigned XII years, Theopompus XXXV, Anaximenes XL, Hieronymus XXVIII, Marsyas and Philochorus XXIII — whom Diodorus follows. In such dissent it is difficult to attain the truth. Concerning Archelaus, Aristides the Sophist says thus: "What then if Archelaus is a tyra[nt]..."

Latim

LIBER TERTIVS.

SVCCESSIO REGVM MACEDONIAE.] Successio proprie, ut omnes sciunt, est regni per seriem generis perpetuatio, ut Graeci loquuntur, παιδὸς ἀεὶ τὴν ἀρχὴν παρὰ πατρὸς δεχομένου. Sic Tatianus dicit Μακεδονικὴν διαδοχήν, Ἀντιοχικήν, Πτολεμαϊκήν. Aliquando etiam διαδοχή dicitur, tametsi series generis interrumpatur, incolumi regno manente. A Carano igitur auctore regni Macedonici continuata est per multos reges patrum in filios successio: a quo etiam legem transmissam observarunt, nullum de victis hostibus erigendi trophaeum, auctore Pausania extremis Boeoticis. Carani etiam Paulinus meminerat libro suo de Regibus:

Et Caranus, Pellaea dedit qui nomina Regum.

Non repetam, quae Solinus cap. XV, Suidas Κάρανος, Iustinus lib. VII diffuse, neque parcius Livius lib. XLV memorant. unde multa haurias licet. Iustinus quidem in dinumeratione horum Regum multos consulto omittit. Suidas etiam successionem Carani a Pausania interruptam fuisse testatur. Velleio Caranus est sextusdecimus ab Hercule, Alexander Magnus septimus decimus a Carano, quum tamen constet vigesimum quartum esse ex Eusebio, vel potius Africano, quem in hoc sequimur. Velleio, ut ita sentiret, praeiuit Diodorus Siculus, qui a Carano, ad Alexandrum Magnum, reges XVIII numerat, in quibus tutorem Orestis Aeropam. Hoc igitur infessore regni ex legitimorum regum serie expuncto cum Ptolemaeo Alorite alieno huic generi, & Amynta XIII, qui & ipse quoque extrarius fuit, XVI tantum reges fuerint a Carano, ad Alexandrum Magnum, ac proinde a Carano decimum septimum generis, vigesimum regni successione. Nam proculdubio neque Velleius, neque is, quem sequutus est, Diodorus Siculus, intelligunt Alexandrum decimum septimum regem fuisse, sed ἑκκαίδεκα γενεὰς a Carano, ad Alexandrum esse. Diagramma subiecimus ex reliquiis Diodori, quas ex Africano producebat Eusebius libro priore Chronographias: secundum quam successionem Caranus regnum iniuerit anno undecimae Olympiadis primo.

REGES MACEDONIAE EX DIODORO.

[tabela]

Colliguntur ab initio Carani, ad initium Alexandri Magni, anni CCCC. Atque haec quidem regni Macedoniae successio secundum Diodorum, quae multis partibus mendosa est. Vt alia taceam, Archelaus undecimus in ordine regum mortuo Perdicca in regnum successit anno tertio belli Peloponnesiaci, Ἐπαμείνονος ἄρχοντος, quo anno etiam Pericles obijt, qui erat 4284 periodi Iulianae. Hic vero init regnum anno 4310. Differentia, anni XXVI. quod non mirum, quum magna inter scriptores de Perdiccae regni interuallo fuerit dissensio. Nicomedes Acanthius annos XII regnasse scribit, Theopompus XXXV, Anaximenes XL, Hieronymus XXVIII, Marsyas, & Philochorus XXIII, quos Diodorus sequitur. In tanta dissentione difficile est verum adipisci. De Archelao ita Aristides Sophista: τί οὖν εἰ Ἀρχέλαος τύραν-

Definicoes nesta pagina

Successio (διαδοχή)A perpetuação do reino através da série de gerações, com o filho recebendo sempre o poder do pai; também se aplica, por extensão, quando a linhagem é interrompida mas o reino permanece intacto.

Referencias cruzadas

Externa: Pausanias, Boeotica (extremis Boeoticis) - "auctore Pausania extremis Boeoticis — sobre a lei macedônica de não erigir troféus"
Externa: Solinus cap. XV - "Non repetam, quae Solinus cap. XV... memorant"
Externa: Suidas s.v. Κάρανος - "Suidas Κάρανος"
Externa: Iustinus liber VII - "Iustinus lib. VII diffuse"
Externa: Livius liber XLV - "neque parcius Livius lib. XLV memorant"
Externa: Velleius Paterculus - "Velleio Caranus est sextusdecimus ab Hercule"
Externa: Eusebius, Chronographiae liber prior (ex Africano) - "ex reliquiis Diodori, quas ex Africano producebat Eusebius libro priore Chronographias"
Externa: Diodorus Siculus - "qui a Carano, ad Alexandrum Magnum, reges XVIII numerat"
Externa: Aristides Sophista, oratio de Archelao - "De Archelao ita Aristides Sophista: τί οὖν εἰ Ἀρχέλαος τύραν[νος]"

Tabela 1

Reis da Macedônia segundo Diodoro, com anos de reinado e ano da Periodus Iuliana
#ReiAnni regniPeriod. Iuliana
ICaranusXXX (30)3978
IICoenus Carani F.XXXVIII (38)4008
IIITyrimmas Coeni F.XLV (45)4036
IIIIArgius Tyrimmae F.XXXIIII (34)4081
VPhilippus Argii F.XXXV (35)4115
VIAeropas Philippi F.XXIII (23)4150
VIIAlcetas Aeropae F.XXVIII (28)4173
VIIIAmyntas Alcetae F.XLII (42)4201
IXAlexander Amyntae F.XLIIII (44)4243
XPerdicas Alexandri F.XXIII (23)4287
XIArchelaus Perdiccae F. Euripidis hospesXIIII (14)4310
XIIOrestes Archelai F.IIII (4)4324
XIIIAeropes tutor OrestisIIII (4)4328
XIIIIAmyntas ..........I (1)4332
XVAmyntas Aridaei F. Amyntae N. Alexandri pron.XII (12)4333
XVIAlexander Amyntae F.I (1)4345
XVIIPtolemaeus Alorites alienusIII (3)4346
XVIIIPerdiccas Amyntae F.VI (6)4349
XIXPhilippus Amyntae F.XXIII (23)4355
XXAlexander MagnusXII (12)4378
Flags de incerteza (pontos para revisao humana)
Notas do tradutor: Página de abertura do Liber Tertius, dedicada à sucessão dos reis macedônicos. Scaliger combina filologia (etimologia grega de διαδοχή, citação de Tatianus, Paulinus, Solinus, Suidas, Justinus, Livius, Velleius) com cronologia técnica (tabela diodoriana com anos de reinado e anos da Periodus Iuliana). O argumento crítico central: Diodoro conta 18 reis até Alexandre, mas Scaliger demonstra que três deles são intrusos (Aeropas tutor Orestis, Ptolomeu Alorita, Amintas XIII), reduzindo a 16 reis legítimos — coincidindo com as 'dezesseis gerações' (ἑκκαίδεκα γενεάς) que ele acredita ser a verdadeira leitura de Velleius e Diodoro. A página termina com a citação truncada de Aristides Sofista sobre Arquelau, completando-se na próxima página com 'τύραννος' (custódio: 'τύρα-' no fim da página, com 'τύραν-' como reclame). O número da página real é 343 (impresso), correspondendo ao número 375 da sequência fornecida (página da imagem digital). Mantive page=343 conforme impressão original. Citação grega de Tatianus: as três διαδοχαί (sucessões) — Macedônica, Antioquena (Selêucida) e Ptolemaica — referência à *Oratio ad Graecos*.

Encontrou um erro nesta pagina?

Esta traducao e texto-semente gerado por IA - erros sao esperados.

Reportar no GitHub Hypothes.is Como contribuir