Isagogicorum chronologiae canonum · Joseph Scaliger (1606)
Ver scan original (p.366)

Portugues

CANONVM ISAGOGICORVM

A *epocha* de João Hircano apoia-se, portanto, em dois caracteres: no primeiro ano sabático, e na primeira *feria* do Pentecostes do segundo.

*Postea Hyrcanus*] Josefo, em sua autobiografia, diz: ὃς πρῶτος ἀρχιερέων Ὑρκανὸς ὠνομάσθη — afirma que Hircano foi o primeiro de todos os Sumos Sacerdotes a receber esse nome, embora aliás fosse esse nome muito comum entre os judeus. De fato, Hircano, filho de José, vivia muitos anos antes deste, sendo arrendatário das rendas e tributos régios na Judeia. Eusébio inventou que este João adquiriu para si esse cognome por sua própria coragem em guerra, porque com ele os povos hircanos foram afastados para longe, até o mar Cáspio. Quão verdadeiro isso seja, podes entender a partir de nossos *Eusebiana*.

V ARISTOBVLVS.] Seu pai João, de cognome Hircano, depois de ter reinado XXXI anos completos, faleceu no número Eusebiano 1913, que é o único ano deste Aristóbulo. Pois ele não estendeu seu tempo de reino além disso.

VII ALEXANDRA] Nem nos anos de Aristóbulo, nem nos de Janeu, nem no início de Alexandra Salomé pode haver erro, pois os anos foram expressamente definidos por Josefo: os de Janeu, em XXVII, no livro XIII, cap. XXIII; os de Alexandra, IX completos, ao final do livro XIII. Esta Rainha era chamada por seu nome próprio judaico Salomé, e em grego Alexandra. Pois a maior parte dos judeus tinha dois nomes: um judaico e outro grego, como Janeu Alexandre, Joaquim Alcimo, Jesus Jasão, Onias Menelau, João Hircano, Saulo Paulo — cujo nome latino não é mencionado em Atos antes de ele ser enviado aos gentios, aos quais a designação romana era mais familiar do que a judaica. Atos XIII, 9. Por que Eusébio preferiu chamar Σαλίνα aquela que era chamada Σαλώμη, nem ele mesmo, creio, sabia. E essa não é a única alucinação de Eusébio.

IX ARISTOBVLVS.] Expulsou seu irmão Hircano da posse do reino no terceiro mês após ter começado a reinar. Por isso, o mesmo ano que foi início de seu reino foi o fim da vida de sua mãe Alexandra.

X HYRCANVS iterum.] Restituído por Cn. Pompeu Magno, capturada Jerusalém, sendo cônsules M. Túlio Cícero e C. Antônio, no número Eusebiano 1953.

XI ANTIGONVS] Josefo, livro XIIII, em todo o capítulo XXIII, escreve que Pácoro, induzido por muitas promessas de Antígono, filho de Aristóbulo, a colocá-lo no trono depois de expulso seu tio Hircano, veio à Palestina com grande exército. Esse fato é registrado por Dião, livro XLVIII, sob os cônsules Cn. Domício Calvino e C. Asínio Polião — isto é, no número Eusebiano 1977 — no qual, embora seu cálculo se sustente, ele se engana, pois diz que por Pácoro foi restituído ao reino não Antígono, mas seu pai. τὰ δ᾽ ἄλλα ὁ Πάκορος λαβών, ἐς Παλαιστίνην ἐσέβαλε, καὶ τόν τε Ὑρκανὸν, ὃς τότε τὰ πράγματα αὐτῶν παρὰ τῶν Ῥωμαίων ἐπιτραπεὶς εἶχεν, ἔπαυσε, καὶ τὸν Ἀριστόβουλον τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ ἄρχοντα κατὰ τὸ ἐκείνων ἔθος ἀνεκαθίσησεν. Portanto, do Hircano restituído por Pompeu até sua abdicação, há um intervalo de XXIII anos, durante os quais reinou sem oposição. Cumpre, pois, examinar qual era a intenção de Josefo e o que tinha em mente quando escrevia, no livro XV, cap. IX, 467, sobre Hircano: εὐθὺς μὲν ἐν ἀρχῇ βασιλεύσης αὐτοῦ τῆς μητρὸς Ἀλεξάνδρας ἀρχιερεὺς κατέστας τῶν Ἰουδαίων ἔθνους... Diz que durante nove anos — ou seja, enquanto sua mãe deteve o reino — exerceu o sacerdócio; após a morte da mãe, deteve o reino por três meses; expulso pelo irmão, depois restituído por Pompeu, manteve o sacerdócio e o reino por XL anos. Mas, como dissemos, da tomada de Jerusalém por Pompeu até o consulado de Cn. Domício e C. Asínio são apenas XXIII anos. Pois ele foi privado do reino por Antígono sob aqueles cônsules, no número 1977; deduzidos dele XL, sobra o número 1937, que era o vigésimo oitavo ano do reinado de Janeu, pai deste Hircano.

*Securi percutitur*] Foi executado em Jerusalém por Sósio e Herodes, capturada a cidade, sendo cônsules M. Agripa e L. Canínio, no número Eusebiano 2000 (?), passados XXVI anos depois que Pompeu a tomou, sendo cônsules M. Túlio Cícero e C. Antônio. O intervalo é de XXVI anos completos, não XXVII, como erradamente diz Josefo; o qual também escreve obscuramente: ἐπὶ τῆς ρπε Ὀλυμπιάδος. Pois isso, segundo o costume de escrita, equivaleria ao primeiro ano da Olimpíada citada. Mas o evento ocorreu no início do quarto ano da mesma Olimpíada. Jerusalém foi tomada no XVII dia de Tamuz, τῇ ἑορτῇ τῆς νηστείας — mês que Josefo chama de terceiro, mas é na verdade o quarto a partir de Nisan. Aquele ano corresponde ao atual Computo Judaico 3724, que é setenário. Pois foi ano Sabático, segundo testemunho de Josefo. Era ano *abundans*, com Nisan na *feria* terça, *Cyclus Solis* primo, em II de abril. *Neomenia* de Tamuz em XXX de junho, *feria* I. Por conseguinte, a ἑορτὴ τῆς νηστείας em XVI de julho, *feria* terça: dia em que Jerusalém foi tomada, sob os cônsules Agripa e Canínio, e Antígono foi decapitado — não, como Dião alucina, sob Ápio Cláudio,

English

CANONVM ISAGOGICORVM

The *epocha* of John Hyrcanus rests therefore on two characters: on the first Sabbatical year, and on the first *feria* of Pentecost in the second.

*Postea Hyrcanus*] Josephus, in his autobiography, says ὃς πρῶτος ἀρχιερέων Ὑρκανὸς ὠνομάσθη — that Hyrcanus was the first of all High Priests to be so called, although otherwise this name was very common among the Jews. For Hyrcanus, son of Joseph, lived many years before this man, being a tax-farmer of the royal revenues and tributes in Judaea. Eusebius invented the story that this John acquired this cognomen for himself by his own valor in war, because under him the Hyrcanian peoples were driven far off, even to the Caspian Sea. How true that is, you may gather from our *Eusebiana*.

V ARISTOBVLVS.] His father John, surnamed Hyrcanus, after reigning XXXI complete years, died in Eusebian number 1913, which is the sole year of this Aristobulus. For he did not extend the time of his reign beyond that.

VII ALEXANDRA] There can be no error in the years of Aristobulus, of Jannaeus, or in the beginning of Alexandra Salome, since the years are explicitly defined by Josephus: those of Jannaeus as XXVII, in book XIII, cap. XXIII; those of Alexandra as IX complete, at the end of book XIII. This queen was called by her proper Jewish name Salome, and in Greek Alexandra. For the majority of the Jews bore two names: one Jewish, the other Greek — as Jannaeus Alexander, Joakim Alcimus, Jesus Jason, Onias Menelaus, John Hyrcanus, Saul Paul, whose Latin name is not mentioned in Acts before he was sent to the Gentiles, to whom the Roman appellation was more familiar than the Jewish. Acts XIII, 9. Why Eusebius preferred to call Σαλίνα the woman who was called Σαλώμη, not even he himself, I think, knew. Nor is that the only hallucination of Eusebius.

IX ARISTOBVLVS.] He drove his brother Hyrcanus from possession of the kingdom in the third month after he had begun to reign. Therefore the same year that was the beginning of his reign was the end of his mother Alexandra's life.

X HYRCANVS iterum.] Restored by Cn. Pompey the Great after the capture of Jerusalem, when M. Tullius Cicero and C. Antonius were consuls, in Eusebian number 1953.

XI ANTIGONVS] Josephus, in book XIIII, throughout chapter XXIII, writes that Pacorus, drawn by many promises from Antigonus son of Aristobulus to seat him on the throne after his uncle Hyrcanus had been expelled, came into Palestine with a great army. Dio records this event in book XLVIII, under the consuls Cn. Domitius Calvinus and C. Asinius Pollio — that is, Eusebian number 1977 — in which, although his reckoning holds, he errs, since he says that not Antigonus but his father was restored to the kingdom by Pacorus. τὰ δ᾽ ἄλλα ὁ Πάκορος λαβών, ἐς Παλαιστίνην ἐσέβαλε, καὶ τόν τε Ὑρκανὸν... Therefore from the Hyrcanus restored by Pompey to his abdication there is an interval of XXIII years, during which he reigned without opposition. Hence we must examine what Josephus' meaning was, and what he had in mind when he wrote in book XV, cap. IX, 467, about Hyrcanus: εὐθὺς μὲν ἐν ἀρχῇ βασιλεύσης αὐτοῦ τῆς μητρὸς Ἀλεξάνδρας... He says that for nine years — namely while his mother held the kingdom — he held the priesthood; after his mother's death he held the kingdom for three months; expelled by his brother, then restored by Pompey, he held the priesthood and kingdom for XL years. But, as we have said, from the capture of Jerusalem by Pompey to the consulate of Cn. Domitius and C. Asinius there are only XXIII years. For he was stripped of his kingdom by Antigonus under those consuls, in number 1977; deducting XL from this, there remains 1937, which was the twenty-eighth year of the reign of Jannaeus, the father of this Hyrcanus.

*Securi percutitur*] He was executed at Jerusalem by Sosius and Herod after the capture of the city, when M. Agrippa and L. Caninius were consuls, in Eusebian number 2000 (?), XXVI years after Pompey had stormed it under M. Tullius Cicero and C. Antonius as consuls. The interval is XXVI complete years, not XXVII, as Josephus erroneously states; he also writes obscurely ἐπὶ τῆς ρπε Ὀλυμπιάδος, since by the customary mode of writing this would mean the first year of the Olympiad in question. But the event occurred at the beginning of the fourth year of the same Olympiad. Jerusalem was taken on the XVII day of Tamuz, τῇ ἑορτῇ τῆς νηστείας — the month Josephus calls third, though it is actually the fourth from Nisan. That year corresponds to the modern Jewish Computus 3724, which is septenary. For it was a Sabbatical year, by Josephus' own testimony. It was an *abundant* year, with Nisan on *feria* III, *Cyclus Solis* I, on April II. *Neomenia* of Tamuz on June XXX, *feria* I. Hence the ἑορτὴ τῆς νηστείας on July XVI, *feria* III: the day on which Jerusalem was taken, under consuls Agrippa and Caninius, and Antigonus was beheaded — not, as Dio hallucinates, under Appius Claudius,

Latim

CANONVM ISAGOGICORVM

Duobus igitur characteribus epocha Iohannis Hyrcani nititur, anno Sabbatico primo, & feria prima Pentecostes in secundo.

Postea Hyrcanus] Iosephus in vita sua, ὃς πρῶτος ἀρχιερέων Ὑρκανὸς ὠνομάσθη. Primum omnium summorum Sacerdotum Hyrcanum vocatum fuisse ait, quum alioquin hoc nomen inter Iudaeos vulgatissimum esset. Nam Hyrcanus Iosephi filius multis annis ante hunc viuebat manceps redituum regiorum & vectigalium in Iudaea. Eusebius commentus est Iohannem hunc hoc cognomen sua sibi fortitudine peperisse in bello, quod illi cum Hyrcanis populis ad ultimum Caspium mare procul summotis fuerit. Quod quam verum sit, potes ex nostris Eusebianis intelligere.

V ARISTOBVLVS.] Pater eius Iohannes cognomento Hyrcanus, postquam XXXI annos solidos regnasset, obijt numero Eusebiano MDCCCCXIII, qui est unicus annus huius Aristobuli. Non enim ultra illum regni tempus extendit.

VII ALEXANDRA] Neque in Aristobuli, neque Iannaei annis, neque initio Alexandrae Salomae error esse potest, quod anni diserte a Iosepho definiti sint, Iannaei quidem XXVII, lib. XIII, cap. XXIII, Alexandrae autem IX solidi, extremo lib. XIII. Haec autem Regina nomine proprio Iudaico Salome, Graeco Alexandra vocabatur. Maior pars enim Iudaeorum binomines erant, altero nomine Iudaico, altero Graeco, ut Iannaeus Alexander: Ioakimus Alcimus: Iesus Iason: Onias Menelaus: Iohannes Hyrcanus: Saulus Paulus, cuius nominis Latini non prius est mentio in Actis, quam ad Gentiles missus est, quibus notior erat Romana appellatio, quam Iudaica. Actorum. XIII, 9. Σαλίναν autem, quae Σαλώμη vocabatur, cur maluerit appellare Eusebius, ne ipse quidem, puto, sciebat. neque illa est unica Eusebij hallucinatio.

IX ARISTOBVLVS.] De possessione regni fratrem Hyrcanum deiecit tertio mense, postquam regnare caepisset. Proinde idem annus illi initium regni, qui Alexandrae matri finis vitae fuit.

X HYRCANVS iterum.] Restitutus a Cn. Pompeio Magno, captis Ierosolymis, M. Tullio Cicerone, C. Antonio Coss. numero Eusebiano MDCCCCLIII.

XI ANTIGONVS] Iosephus lib. XIIII, toto capite XXIII, scribit Pacorum multis pollicitationibus ab Antigono Aristobuli filio inuitatum, ut patruo Hyrcano eiecto, se in eius solio collocaret, in Palaestinam cum magno exercitu venisse. Hoc actum prodit Dio lib. XLVIII, Cn. Domitio Caluino, C. Asinio Pollione Coss. id est numero Eusebiano MDCCCCLXXVII, in quo ut illi constat ratio, ita in eo illum fugit, quum a Pacoro non Antigonum, sed patrem eius regno restitutum dicit. τὰ δ᾽ ἄλλα ὁ Πάκορος λαβών, ἐς Παλαιστίνην ἐσέβαλε, καὶ τόν τε Ὑρκανὸν, ὃς τότε τὰ πράγματα αὐτῶν παρὰ τῶν Ῥωμαίων ἐπιτραπεὶς εἶχεν, ἔπαυσε, καὶ τὸν Ἀριστόβουλον τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ ἄρχοντα κατὰ τὸ ἐκείνων ἔθος ἀνεκαθίσησεν. Igitur a restituto per Pompeium Hyrcano, ad eius abdicationem, intersunt anni XXIII, quibus sine offensione regnauit. Videndum igitur, quae fuerit Iosephi mens, & quid habebat in animo, quum illa scriberet lib. XV, cap. IX, 467, de Hyrcano: εὐθὺς μὲν ἐν ἀρχῇ βασιλεύσης αὐτοῦ τῆς μητρὸς Ἀλεξάνδρας ἀρχιερεὺς κατέστας τῶν Ἰουδαίων ἔθνους, ἔπειτα ᾗ τὴν τιμὴν κατέσχε. προσλαβὼν δὲ τὴν βασιλείαν ἀποθανούσης τῆς μητρὸς αὐτῷ, καὶ ταύτην κατασχὼν μῆνας ἐκπίπτει μὲν ὑπὸ Ἀριστοβούλου τοῦ ἀδελφοῦ, κατάγεται δὲ αὖθις ὑπὸ Πομπηΐου, καὶ πάσας τὰς τιμὰς ἀπολαβών, ἔτη μ διετέλεσεν ἐν αὐταῖς. nouem, inquit, annis, quot scilicet mater regnum obtinuit, sacerdotio potitus est, tribus mensibus regno, post mortem matris: pulsus a fratre, dehinc restitutus a Pompeio, sacerdotium & regnum obtinuit annos XL. Atqui, ut diximus, a captis a Pompeio Ierosolymis, ad Consulatum Cn. Domitij, & C. Asinij, anni tantum sunt XXIII. Exutus enim regno fuit ab Antigono illis Consulibus, numero MDCCCCLXXVII, de quo deductis XL, superest numerus MDCCCCXXXVII, qui erat vigesimus octauus regni Iannaei patris istius Hyrcani.

Securi percutitur.] Gestum Ierosolymis a Sossio & Herode Captis, M. Agrippa, L. Caninio Coss. numero Eusebiano MDCCCCXXX, annis XXVI expletis, postquam a Pompeio expugnata M. Tullio Cicerone, C. Antonio Coss. Interuallum anni XXVI absoluti, non XXVII, ut mendose Iosephus: qui & illud obscure, ἐπὶ τῆς ρπε Ὀλυμπιάδος. id enim esset ex consuetudine scribendi, anno primo propositae Olympiadis. At id contigit anno IIII ineunte eiusdem Olymp. Capta vero sunt Ierosolyma XVII die Tamuz, τῇ ἑορτῇ τῆς νηστείας, quem mensem tertium Iosephus vocat, qui est tamen quartus a Nisan. Annus ille conuenit hodierno Computo Iudaico 3724, qui est septenarius. Fuit enim annus Sabbaticus, teste Iosepho. Erat annus abundans Nisan feria tertia, cyclo Solis primo, II Aprilis. Neomenia Tamuz XXX Iunij feria I. Proinde ἡ ἑορτὴ τῆς νηστείας XVI Iulij, feria tertia: qua die Ierosolyma capta, Agrippa, & Caninio Coss. & Antigonus securi percussus, non, ut Dio hallucinatur, Appio Claudio,

Referencias cruzadas

Externa: Eusebiana (Scaliger, Thesaurus Temporum / Animadversiones in Eusebium) - "Quod quam verum sit, potes ex nostris Eusebianis intelligere"
Externa: Iosephus, Antiquitates Iudaicae XIII.23 - "Iannaei quidem XXVII, lib. XIII, cap. XXIII"
Externa: Iosephus, Antiquitates Iudaicae XIII (final) - "Alexandrae autem IX solidi, extremo lib. XIII"
Externa: Acta Apostolorum XIII, 9 - "non prius est mentio in Actis... Actorum XIII, 9"
Externa: Iosephus, Antiquitates Iudaicae XIV.23 - "Iosephus lib. XIIII, toto capite XXIII, scribit Pacorum"
Externa: Cassius Dio, Historia Romana XLVIII - "Hoc actum prodit Dio lib. XLVIII"
Externa: Iosephus, Antiquitates Iudaicae XV.9 (§467) - "quum illa scriberet lib. XV, cap. IX, 467, de Hyrcano"

Eventos astronomicos detectados

other: Tomada de Jerusalém por Sósio e Herodes; execução de Antígono; calendarialmente fixada em 16 de julho, feria III, com Nisan caindo em 2 de abril (feria III), Neomenia de Tamuz em 30 de junho (feria I), Cyclus Solis = 1, ano Sabático, ano judaico 3724 data: anno Eusebiano MDCCCCXC (?), Olympiade 185 anno IV ineunte, Tamuz XVII = XVI Iulij, M. Agrippa et L. Caninio Coss. fonte: Iosephus, Cassius Dio
other: Restituição de Hircano II por Pompeu após a tomada de Jerusalém data: numero Eusebiano MDCCCCLIII, M. Tullio Cicerone, C. Antonio Coss. fonte: Iosephus
other: Invasão de Pácoro na Palestina e estabelecimento de Antígono data: numero Eusebiano MDCCCCLXXVII, Cn. Domitio Caluino, C. Asinio Pollione Coss. fonte: Cassius Dio XLVIII
Flags de incerteza (pontos para revisao humana)
Notas do tradutor: Página de comentário cronológico-prosopográfico sobre os últimos Asmoneus: João Hircano I, Aristóbulo I, Alexandre Janeu, Salomé Alexandra, Hircano II, Aristóbulo II, Antígono. Scaliger combina três fontes principais — Josefo, Dião Cássio e Eusébio — e calibra todas pelo número eusebiano (anos do mundo de Eusébio). A demonstração central é aritmética: o reinado de XL anos atribuído por Josefo a Hircano II após a restituição por Pompeu não cabe entre 1953 (Pompeu) e 1977 (deposição por Antígono), que dão apenas 23-24 anos. Scaliger reconcilia somando os 9 anos de pontificado sob a mãe + 3 meses de reino + 24 anos pós-Pompeu ≈ não chega aos 40, indicando corrupção no texto de Josefo (Bell. Iud. ou Ant. Iud. XV.9). A tomada de Jerusalém por Herodes é datada com extrema precisão calendárica: dia 17 de Tamuz = 16 de julho juliano, feria III, Cyclus Solis 1, ano sabático judaico 3724. A acusação de 'hallucinatio' a Dião sobre os cônsules Ápio Cláudio é um marcador típico do método correcionista de Scaliger. Página densa em latim, sem tabelas; passagens gregas extensas de Dião e Josefo citadas literalmente. Não há divergência explícita com Crusius nesta página.

Encontrou um erro nesta pagina?

Esta traducao e texto-semente gerado por IA - erros sao esperados.

Reportar no GitHub Hypothes.is Como contribuir