Isagogicorum chronologiae canonum · Joseph Scaliger (1606)
Ver scan original (p.351)

Portugues

LIVRO TERCEIRO. 319

havendo, em batalha mal travada, recuado vencido, levando consigo cativo Joacaz. Assim Africano, embora nem tudo verdadeiramente. Os que, a partir de Jeremias XLVI, 2, concluem que Necao foi morto naquele desastre, no lugar de Carquemis, onde se travou a batalha, certamente fabulam estrênuamente: pois Jeremias, naquele capítulo, não diz que os egípcios foram massacrados, mas que, vencidos, buscaram salvação na fuga, vv. 5, 6. Além disso, pecam por procronismo de três anos inteiros. Pois isso aconteceu no início da expedição de Nabucodonosor, que foi sua primeira vitória ao entrar na Síria, no ano quarto de Joaquim, rei de Judá, irmão de Joacaz. Certamente Africano, suspeitando daquele lugar de Jeremias que Necao fora morto naquela batalha, não lhe concedeu mais de seis anos. Pois tantos, ou aproximadamente, são os anos desde a morte de Josias até aquela derrota. Pois o ano daquela derrota, que é também o primeiro da expedição de Nabucodonosor, é o quinto desde a morte de Josias. São, portanto, dois *paranothemata* (erros) de Africano: um Necao diferente, quando houve apenas um, e a falsa suspeita de sua morte em intervalo tão estreito. Quantos *parencheiremata* (intromissões) deste tipo apanhamos em Eusébio, o leitor pode entender pelas nossas observações. Mas o que enganou Africano foi não ter advertido que houve duas expedições de Necao à Síria. Na primeira, depois da morte de Josias, permanecendo apenas três meses na Palestina, retornou ao Egito levando Joacaz preso consigo. Na posterior, foi vencido no ano IV de Joaquim, como está em Jeremias. A partir destas duas expedições do único Necao, Africano forjou dois Necaos — eis a causa certíssima de sua alucinação. O segundo livro dos Reis XXIII, 7, parece querer que Necao tenha sobrevivido a Joaquim: ainda que se diga que este não prolongou a vida de Joaquim além do quarto ano.

II *Nechepsos*.] Outro Nechepso menciona Paulino, a quem escreve que Sesóstris sucedeu:

"Nechepso, que ensinou aos magos os vãos mistérios,
E Sesóstris, que reinou logo depois sem nome."

VI *Waphris*.] Indicamos em outro lugar que ele é chamado Ἀπρίης por Heródoto e פרעה חפרע por Jeremias. Foi com este que Sedequias, de quem era beneficiário, fez pacto contra o Rei Nabucodonosor. Ezequiel XVII, 13, 14, 15. O fim deste rei, que lhe ameaçava por parte dos Assírios, foi predito por Ezequiel XXXII, no ano 4125 da *Periodus Iuliana* [Período Juliano, era cronológica de Scaliger iniciada em 4713 a.C.], 20 anos antes de acontecer. Mas Heródoto diz que foi capturado e morto por Amásis. Jeremias XLIV, 30, muito convenientemente com Heródoto, diz que ele seria entregue nas mãos de seu inimigo (Amásis) do mesmo modo que Sedequias caiu em poder de seu inimigo Nabucodonosor. Quanto ao que se diz no mesmo Capítulo de Ezequiel sobre a desolação do Egito — que seria reduzido a deserto —, é certíssimo que isto, pela misericórdia de Deus, foi remitido e não aconteceu, assim como não destruiu Nínive, embora houvesse ameaçado por meio de Jonas e Naum. E há muitas coisas semelhantes em Ezequiel, Isaías e Jeremias.

*Alia dynastia Thebanorum*.] Desta Dinastia fica claro que diversos reis governaram ao mesmo tempo no Egito em diversas regiões. Pois quando Saites, primeiro da XV Dinastia dos pastores salteadores ao redor da Bucólia do Egito, já reinava no décimo ano, na região da Tebaida iniciou o reino Menes Tebano, homônimo daquele que, dizem, primeiro obteve o império no Egito depois dos Heróis e Semideuses. Cessou esta Dinastia dos Tebanos no ano XXII de Amenófis IV da décima oitava Dinastia: tempo em que também nas mesmas regiões reinavam diversos reis. Pois a XVIII Dinastia possuía a própria cidade Diópolis, isto é, Tebas, esta porém o campo Tebano. E na verdade aqueles reinos antiquíssimos foram à maneira de bandos de salteadores, onde a violência, não a lei, nem a sucessão, nem o sufrágio do povo colocava os reis no trono do reino. Por fim, entre os escritores Gregos, que muito audaciosamente inovavam na história, foram transmitidas coisas muito diferentes de Maneto, tanto na razão dos feitos quanto nos intervalos dos anos; entre as quais aquelas que Diceárquico relatou sobre os princípios dos reinos egípcios — o qual, depois de Osíris e Ísis, coloca imediatamente Sesonquósis, a partir do qual, até a primeira Olimpíada, calcula 2936 anos. Nos Escólios antiquíssimos a Apolônio de Rodes: "Diceárquico no primeiro [livro] diz que após Hórus, filho de Ísis e Osíris, foi rei Sesonquósis. De modo que, do reinado de Sesonquósis até o de Nilo, há 2500 anos; e do reinado de Nilo até a primeira Olimpíada, 436 anos; sendo o total junto 2936 anos." Portanto, o início de Sesonquósis cairia no ano 1002 da *Periodus Iuliana*, que era o 348 da nona Dinastia; o início de Nilo, porém, corresponderia ao ano 3502, que era o terceiro do Rei Tuoris. Mas é próprio dos *Graeculi* mentir e fingir falsidades como verdades.

*Prima dynastia Babyloniorum*.] Belo não foi o primeiro a reinar nas regiões do Oriente, como pareceu à maior parte dos Historiadores. Pois antes de Belo os Árabes obtiveram o reino na Babilônia, e antes deles os Caldeus o tiveram ali. E assim como os Árabes despojaram os Caldeus, assim os Assírios os despojaram da posse do reino; aos Assírios os Medos, aos Medos os Persas, aos Persas os Macedônios, aos Macedônios os Partos, aos Partos novamente os Persas nos tempos de Alexandre Mameia, aos Persas os Sarracenos, aos Sarracenos os Turcos,

Dd iiij Os Turcos

English

BOOK THREE. 319

having, after an unsuccessfully fought battle, retreated defeated, taking captive Jehoahaz with him. So says Africanus, though not in everything truly. Those who, from Jeremiah XLVI, 2, infer that Necho was killed in that disaster at the place Carchemish, where the battle was joined, certainly trifle vigorously: for Jeremiah in that chapter does not say that the Egyptians were slaughtered, but that, defeated, they sought safety in flight, vv. 5, 6. Moreover they err by a prochronism of three full years. For this happened at the beginning of Nebuchadnezzar's expedition, which was his first victory upon entering Syria, in the fourth year of Jehoiakim, king of Judah, brother of Jehoahaz. Indeed Africanus, suspecting from that passage of Jeremiah that Necho had been killed in that battle, granted him no more than six years. For so many, or nearly so, are the years from the slaying of Josiah to that disaster. For the year of that disaster, which is also the first of Nebuchadnezzar's expedition, is the fifth from Josiah's slaying. There are therefore two *paranothemata* of Africanus: a different Necho, when there was only one, and a false suspicion of his death in so narrow an interval. How many *parencheiremata* of this kind we detect in Eusebius, the reader can understand from our observations. But what deceived Africanus was that he did not notice that there were two expeditions of Necho into Syria. In the earlier, after Josiah's death, having tarried only three months in Palestine, he returned to Egypt taking Jehoahaz bound with him. In the later, he was defeated in the IV year of Jehoiakim, as is in Jeremiah. From these two expeditions of a single Necho, Africanus fabricated two Nechos — this is the most certain cause of his hallucination. The latter book of Kings XXIII, 7, seems to imply that Necho outlived Jehoiakim: although it is said that the latter did not prolong Jehoiakim's life beyond his fourth year.

II *Nechepsos*.] Paulinus mentions another Nechepsos, whom he writes Sesostris succeeded:

"And Nechepsos, who taught the magi vain mysteries,
And Sesoostris, who reigned soon after without a name."

VI *Waphris*.] We have indicated elsewhere that he is called Ἀπρίης by Herodotus and פרעה חפרע by Jeremiah. With this man Zedekiah, whose beneficiary he was, made the pact against King Nebuchadnezzar. Ezekiel XVII, 13, 14, 15. The end of this King, which threatened him from the Assyrians, was foretold by Ezekiel XXXII, in the year 4125 of the *Periodus Iuliana* [Julian Period, Scaliger's chronological era beginning in 4713 BC], 20 years before it happened. But Herodotus says he was captured and killed by Amasis. Jeremiah XLIV, 30, most consistently with Herodotus, says he would be delivered into the hands of his enemy (Amasis) in the same way that Zedekiah came into the power of his enemy Nebuchadnezzar. As for what is said in the same Chapter of Ezekiel concerning the desolation of Egypt — that it would be reduced to a desert — it is most certain that this, by God's mercy, was remitted and did not happen, just as he did not destroy Nineveh, though he had threatened it through Jonah and Nahum. And there are many such things in Ezekiel, Isaiah and Jeremiah.

*Alia dynastia Thebanorum*.] From this Dynasty it is clear that diverse kings reigned at the same time in Egypt in diverse regions. For when Saites, the first of the XV Dynasty of bandit-shepherds about the Bucolia of Egypt, was already reigning in his tenth year, in the regions of the Thebaid Menes the Theban began his reign, namesake of him who is said first to have held empire in Egypt after the Heroes and Demigods. This Theban Dynasty ended in year XXII of Amenophis IV of the eighteenth Dynasty: at which time also in the same regions diverse kings ruled. For the XVIII Dynasty held the city itself Diospolis, that is Thebes, while this one held the Theban territory. And indeed those most ancient kingdoms were like bands of robbers, where violence, not law, nor succession, nor the suffrage of the people set kings on the throne of the kingdom. Finally, among the Greek writers, who innovated much boldly in history, things were transmitted very different from Manetho, both in the manner of deeds and in the intervals of years; among which those things which Dicaearchus reported about the beginnings of the Egyptian kingdoms — who, after Osiris and Isis, places Sesonchosis immediately, from whom, to the first Olympiad, he reckons 2936 years. In the most ancient Scholia on Apollonius of Rhodes: "Dicaearchus in the first [book] says that after Horus, son of Isis and Osiris, Sesonchosis was king. So that from the reign of Sesonchosis to that of Nilus there are 2500 years; and from the reign of Nilus to the first Olympiad, 436 years; the total together being 2936 years." Therefore the beginning of Sesonchosis would fall in year 1002 of the *Periodus Iuliana*, which was the 348th of the ninth Dynasty; while the beginning of Nilus would correspond to year 3502, which was the third of King Thuoris. But it is characteristic of *Graeculi* to lie and to fashion falsehoods as truths.

*Prima dynastia Babyloniorum*.] Belus was not the first to reign in the regions of the East, as seemed good to the greater part of Historians. For before Belus the Arabs held the kingdom in Babylonia, and before them the Chaldaeans held it there. And just as the Arabs dispossessed the Chaldaeans, so the Assyrians dispossessed them of the kingdom; the Medes the Assyrians, the Persians the Medes, the Macedonians the Persians, the Parthians the Macedonians, the Persians again the Parthians in the times of Alexander Mamaea, the Saracens the Persians, the Turks the Saracens,

Dd iiij The Turks

Latim

LIBER TERTIUS. 319

praelio infeliciter commisso victus pedem retulerit, secum captivum Ioachas abducens. Haec Africanus, quanquam non omnia vere. Qui ex Ieremiae XLVI, 2, colligunt Nechaonem interfectum fuisse in illa clade, ad locum Carchamis, ubi pugna commissa, nae illi strenue nugantur: quum Ieremias eo capite, non caesos Aegyptios, sed victos fuga sibi consuluisse dicat, Commatib. 5, 6. & praeterea peccant prochronismo integri triennii. Hoc enim contigit initio expeditionis Nabuchodonosori, quae prima illi victoria Syriam ingredienti contigit, anno quarto Ioakim regis Iudae fratris Ioachaz. Sane Africanus ex illo Ieremiae loco suspicatus Nechaonem in illo praelio interfectum fuisse, illi non ultra annos VI concessit. Totidem enim aut proxime sunt a caede Iosiae, ad illatam cladem. Nam annus illius cladis, qui & primus expeditionis Nabuchodonosori, est quintus a caede Iosiae. Duo igitur παρανοθεύματα Africani sunt, Νεχαὼ ἕτερος, quum unus tantum fuerit, & falsa de eius caede in tam angusto intervallo suspitio. Eiuscemodi παρεγχειρήματα quot in Eusebio deprehendimus, ex nostris animadversionibus lector intelligere potest. Sed imposuit Africano, quod non advertit duas expeditiones Nechaonis in Syriam fuisse. In priore post caedem Iosiae tres tantum menses in Palaestina moratus, vinctum secum abducens Ioachaz in Aegyptum reversus est. In posteriore victus est anno Ioakim IIII, ut est apud Ieremiam. Ex istis duabus unici Nechaonis expeditionibus duos Nechaonas conflavit Africanus quae est in certissima hallucinationis eius caussa. Liber posterior Regum XXIII, 7. videtur velle Nechaonem superfuisse Ioakimo: quum hic non vltra IIII annum Ioakim vitam produxisse dicatur.

II Nechepsos.] Alium Nechepson memorat Paulinus, cui Sesostrin successisse scribit:

Quique magos docuit mysteria vana Nechepsos,
Et qui regnavit sine nomine mox Sesoostris.

VI VVaphris.] Ἀπρίης ab Herodoto, & פרעה חפרע ab Ieremia vocari alibi indicavimus. Cum hoc pactum adversus Regem Nabuchodonosorum, cuius beneficiarius erat, Sedekias fecit. Ezekiel XVII, 13, 14, 15. Exitium istius Regis, quod illi ab Assyriis imminebat, praedictum ab Ezekiele XXXII, anno 4125 periodi Iulianae, annis XX, antequam accideret. Sed Herodotus ab Amasi captum & interfectum dicit. Ieremias XLIIII, 30, convenientissime Herodoto dicit in manus inimici sui (Amasios) traditum iri eodem modo, quo Sedekias in potestatem inimici sui Nabuchodonosori venit. Quae vero eodem Capite Ezekielis dicuntur de Aegypti desolatione, ita ut in desertum redigenda sit, hoc Dei misericordia remissum fuisse, neque contigisse certissimum est, quemadmodum neque Niniven delevit, ut per Ionam & Nahum interminatus erat. Et multa sunt eiuscemodi apud Ezekielem, Esaiam & Ieremiam.

Alia dynastia Thebanorum.] Ex hac Dynastia patet diversos reges eodem tempore in Aegypto in diversis partibus imperium obtinuisse. Nam quando Saites primus Dynastiae XV ex latrunculis pastoribus circa Bucolia Aegypti iam decimum annum regnabat, in partibus Thebaidos regnum iniuit Menes Thebanus cognominis illius, qui primus in Aegypto imperium obtinuisse dicitur post Heroas & Semideos. Desivit autem haec Dynastia Thebanorum in anno XXII Amenophtis quarti in Dynastia decima octava: quo tempore etiam in iisdem partibus diversi reges imperabant. Nam XVIII Dynastia urbe ipsa Diospoli, id est Thebis, potiebatur, ista vero agro Thebano. Et profecto illa vetustissima regna fuerunt instar latrociniorum, ubi vis, non lex, aut successio, aut suffragia populi reges in solio regni collocabat. Denique apud Graecos scriptores, qui multa audacter in historia innovabant, longe a Manethone diversa & in gestorum ratione, & in annorum intervallis prodita fuerunt, in quibus ea, quae de initiis regnorum Aegyptiacorum Dicaearchus retulit, qui post Osirin & Isin, statim Sesonchosim ponit, a quo, ad primam Olympiadem, putat annos bis mille noningentos triginta sex. In vetustissimis Scholiis in Apollonium Rhodium: Δικαίαρχος ἐν πρώτῳ, μῇ τὸν Ἴσιδος καὶ Ὀσίριδος Ὧρον, βασιλέα γεγονέναι Σεσόγχωσιν λέγει. ὥστε γίνεσθαι ἀπὸ τῆς Σεσογχώσιδος βασιλείας, μέχρι τοῦ Νείλου, ἔτη διχίλια ϟ, ἀπὸ δὲ τοῦ Νείλου βασιλείας, μέχρι τῆς πρώτης Ὀλυμπιάδος, ἔτη υξς. ὡς εἶναι τὰ πάντα ὁμοῦ διχίλια ἐννεακόσια λς. Ergo initium Sesonchosidos inciderit in annum periodi Iulianae 1002, qui erat 348 Dynastiae nonae. initium vero Nili congruerit anno 3502, qui erat tertius Regis Thuoris. Sed Graeculorum est mentiri, & falsa veris affingere.

Prima dynastia Babyloniorum.] Non primus Belus in partibus Orientis regnavit, ut maximae parti Historicorum placuit. Nam ante Belum Arabes in Babylonia, ante illos Chaldaei ibidem regnum obtinuerunt. Et ut Chaldaeos Arabes, sic illos Assyrii de regni possessione deturbarunt; Assyrios Medi, Medos Persae, Persas Macedones, Macedonas Parthi, Parthos iterum Persae temporibus Alexandri Mamaeae, Persas Saraceni, Saracenos Turcae,

Dd iiij Turcas

Referencias cruzadas

Externa: Jeremias 46:2 - "Qui ex Ieremiae XLVI, 2, colligunt Nechaonem interfectum fuisse"
Externa: II Reges 23:7 - "Liber posterior Regum XXIII, 7. videtur velle Nechaonem superfuisse Ioakimo"
Externa: Ezekiel 17:13-15 - "Cum hoc pactum adversus Regem Nabuchodonosorum... Sedekias fecit. Ezekiel XVII, 13, 14, 15"
Externa: Ezekiel 32 - "praedictum ab Ezekiele XXXII, anno 4125 periodi Iulianae"
Externa: Jeremias 44:30 - "Ieremias XLIIII, 30, convenientissime Herodoto dicit"
Externa: Scholia in Apollonium Rhodium - "In vetustissimis Scholiis in Apollonium Rhodium: Dicaearchus..."
Interna: alibi (em outro lugar da própria obra de Scaliger) - "Apriês ab Herodoto... ab Ieremia vocari alibi indicavimus"
Flags de incerteza (pontos para revisao humana)
Notas do tradutor: Esta página comenta a crítica de Scaliger a Sexto Júlio Africano sobre a cronologia dos faraós Necao II e Apriés (Hofra/Waphris), e à dinastia tebana paralela. O argumento central: Africano duplicou indevidamente Necao por má leitura de Jeremias 46. Scaliger usa o Período Juliano como referência absoluta (ano 4125 = previsão de Ezequiel sobre Apriés; ano 1002 = início de Sesonquósis segundo Diceárquico). A passagem sobre as dinastias paralelas tebanas é importante para a tese scaligeriana de simultaneidade dinástica em Maneto, contra a leitura sucessiva tradicional — tese que provocou a crise da cronologia bíblica no século XVII. A última seção (Prima dynastia Babyloniorum) inicia uma sequência de translatio imperii que continuará na página seguinte com 'Turcas'.

Encontrou um erro nesta pagina?

Esta traducao e texto-semente gerado por IA - erros sao esperados.

Reportar no GitHub Hypothes.is Como contribuir