Portugues
LIVRO TERCEIRO.
ou de tal modo oprimiram aquele desventurado jovem rei. Quem não vê que isto concorda com as palavras de Daniel, embora não se exprima o gênero da morte, quando se faz menção apenas do banquete noturno e da morte do rei na mesma noite? Quem poderia tê-lo matado, senão os próprios convivas? Não ver isto, que outra coisa é senão estar cego? Negar, que outra coisa é senão delirar? Certamente Daniel, para um homem inteligente, não designa outra coisa senão que Baltasar foi assassinado por amigos durante o banquete. Pois quanto ao cerco de Babilônia sob Ciro, e ao fictício rei dos medos Dario, e a outras coisas que são invenções loucas dos cronólogos, que necessidade há de repetir aquilo que vigorosamente refutamos em outro lugar? Aliás, se é lícito dizer, coisas que não tinham tanto valor a ponto de merecerem refutação. Aqueles que descaradamente se nos opõem, embora vencidos pela verdade, recalcitram apenas por esta única razão: porque julgam que somos os únicos nesta heresia. Se tivessem sabido que isto foi dito por outro, ou citariam só aquele como testemunha, ou diriam que não sou apenas eu que opino assim; e, por isso, não recusariam ser vencidos pela verdade, contanto que por outro autor ou defensor que não eu. Beroso, do falecimento de Nabucodonosor até o início de Nabonido, intercala seis anos e nove meses: donde se segue que o início de Nabonido cai no ano 4157 da *Periodus Iuliana* [Período Juliano de Scaliger, iniciado em 4713 a.C.]: o fim de seu império e sua fuga em 4173: a expugnação na fortaleza de Borsipa em 7176 [provável erro tipográfico por 4176], donde surge o início de Ciro no império Babilônico.
Ibidem. *E o início de Dario, sobrenomeado Nabonido, o Medo*.] Daniel chama este Dario, em XI, 1, דריוש המדי Mēdou. E em VI, 1, מדיא, que é o mesmo com o artigo ó. Por Megástenes e Abideno é chamado Mēdēs. A causa do sobrenome é dada por Daniel em IX, 1: *Dario, filho de Xerxes, da semente dos Medos*. Visto que era oriundo dos medos, por isso é chamado Medo, residente em Babilônia, como expressamente está dito em Abideno; e claramente se colhe de Daniel, quando diz que ele, ou seu pai Xerxes, ou talvez seu avô, era da semente dos medos, isto é, oriundo dos medos. Por isso, neste ponto, péssimos gramáticos foram aqueles que até agora interpretaram diferentemente essa passagem em Daniel: e, o que é ridículo, fazem rei da Média um homem oriundo dos medos, residente em Babilônia. E, para não parecerem divagar sem argumento histórico, acrescentaram um cúmulo de loucura ao dizerem que ele era Astíages, tentando provar isso pela ridícula *Cyropaedia* de Xenofonte. Insistem ainda com Daniel V, 28: *Teu reino foi dividido e entregue aos Medos e Persas*. Logo, dois reis: Ciro dos Persas, Dario dos Medos. Que farão então, em VI, 8, com a *lei dos Medos e Persas*? Acaso Ciro, rei dos Persas, e Dario, rei dos Medos, fizeram tal lei juntos? Não dirão isso. Logo, antes havia um único rei, que sancionou a mesma lei para Persas e Medos. Quem, antes de Ciro, era rei simultaneamente dos Persas e dos Medos? Ester 1, 14, 18: *sete príncipes dos Persas e Medos*. Acaso os Medos primeiro tinham aqueles sete príncipes que Heródoto atribui só aos Persas? Argumento fútil. Persas e Medos a Escritura, tanto quanto a história estrangeira, toma do uso vulgar. Conhecido é aquele verso: *Quando os Medos romperam o novo mar* — porém eram Persas, não apenas Medos. E também Ausônio: *Tal o desejarias rei, Medo, para os teus*, etc., chamando assim a Xerxes. *Mēdismos*, na antiga história dos gregos, é a facção ou partido dos Persas, não dos Medos, cujo reino então não existia: pelo contrário, eram províncias incorporadas ao reino dos Persas. Mas, se isto não basta para cabeças desnorteadas, quem duvidará de que, expulso Nabonido, o reino dos Caldeus passou aos Medos e Persas, visto que foi transferido para Ciro, rei da Média e da Pérsia? Que esconderijo procurarão então para sua pertinácia? Escaramuças ineptíssimas. Parecem todavia a si mesmos homens agudos, e chamam de brincadeira de gramáticos àqueles que fazem brotar a verdade dos esconderijos. Deste modo, Aristóteles, Hiparco e Ptolomeu serão chamados gramáticos, e apanharão pancadas dos Sofistas e Metodistas.
LXVI *Ao alívio do cativeiro*.] O septuagésimo ano do cativeiro de Jeconias termina, na *Periodus Iuliana* 4183, no vigésimo nono ano de Ciro a chegar ao fim. Ciro morreu correndo o trigésimo ano de seu império, pois reinou trinta anos completos. Por isso Daniel chama o trigésimo primeiro ano de Ciro de terceiro, porque é o terceiro a contar do vigésimo nono, no qual restituiu a liberdade aos judeus. Por que se chama primeiro ano de Ciro, demonstra-se claramente em outra parte. Deixamos de lado as fábulas dos aretólogos extraídas da *Cyropaedia*. Tirar da *Cyropaedia* algo para fundamentar fatos ou história é fazer passar a própria ignorância junta com ódio à verdade.
LXVIII *Ao Regifúgio*.] Varro relata que se reinou em Roma por 244 anos: Cato, por 243: Eusébio, seguindo não sei a fé de quem, por 240, três anos a menos que Cato, quatro a menos que Varrão. Assim, Varrão coloca as primeiras Palílias no ano 23 da sexta Olimpíada; Cato, no ano seguinte; Dionísio de Halicarnasso, no primeiro ano da sétima Olimpíada: segundo o qual cálculo o Regifúgio cai no primeiro ano da Olimpíada LXVIII, 243 anos após as primeiras Palílias. Seguimos esta opinião como a melhor de todas.
LXIX *À travessia de Xerxes*.] No ano em que Xerxes atravessou o Helesponto e incendiou Atenas, Heródoto escreve que se realizaram os jogos olímpicos. Isso é verdadeiríssimo. Pois Xerxes atravessou
English
BOOK THREE.
or in some such manner they oppressed that wretched young king. Who does not see that this agrees with Daniel's words, although the manner of death is not expressly stated, since mention is made only of a nocturnal banquet and of the king's death on the same night? Who could have killed him, except the banqueters themselves? Not to see this — what is it but to be blind? To deny it — what is it but madness? Surely Daniel, for any intelligent person, indicates nothing other than that Belshazzar was murdered by friends during the feast. As for the siege of Babylon under Cyrus, and the fictitious Median king Darius, and other inventions of the chronologers' madness, what need is there to repeat what we have vigorously refuted elsewhere? Indeed, if one may say so, things that were not worth refuting. Those who shamelessly oppose us, though defeated by the truth, kick back for this single reason: they think we alone hold this heresy. If they had known that someone else said it, they would either cite him alone as witness, or admit that I am not the only one of this opinion; and so would not refuse to be defeated by the truth, provided by some other author or champion than me. Berosus interposes six years and nine months between the death of Nebuchadnezzar and the beginning of Nabonidus: whence it follows that Nabonidus' beginning falls in year 4157 of the *Periodus Iuliana* [Scaliger's Julian Period, beginning 4713 BC]; the end of his reign and his flight in 4173; the storming of the Borsippan stronghold in 7176 [likely typographical error for 4176], whence arises the beginning of Cyrus's rule over Babylon.
Ibid. *And the beginning of Darius, surnamed Nabonidus, the Mede*.] Daniel calls this Darius, in XI, 1, דריוש המדי Mēdou. And in VI, 1, מדיא, which is the same with the article ó. By Megasthenes and Abydenus he is called Mēdēs. The reason for the surname is given by Daniel in IX, 1: *Darius son of Xerxes, of the seed of the Medes*. Since he was descended from the Medes, he is called a Mede, a resident of Babylon, as is expressly stated by Abydenus; and is clearly gathered from Daniel, when he says that he, or his father Xerxes, or perhaps his grandfather, was of Median descent, that is, sprung from the Medes. Therefore, the worst grammarians up to this time have been those who interpreted that passage in Daniel otherwise: and, what is ridiculous, they make a king of Media out of a man of Median descent who was a resident of Babylon. And, not to seem to trifle without historical argument, they added the height of madness by saying he was Astyages, trying to prove this from Xenophon's ridiculous *Cyropaedia*. Again they press Daniel V, 28: *Thy kingdom is divided, and given to the Medes and Persians*. Therefore two kings: Cyrus of the Persians, Darius of the Medes. What then will they do with VI, 8, *the law of the Medes and Persians*? Did Cyrus king of the Persians and Darius king of the Medes make that law together? They will not say so. Therefore there was previously a single king who sanctioned the same law for Persians and Medes. Who before Cyrus was king of both Persians and Medes simultaneously? Esther 1, 14, 18: *seven princes of the Persians and Medes*. Did the Medes first have those seven princes whom Herodotus assigns only to the Persians? A futile argument. Scripture, like foreign history, takes Persians and Medes from common usage. Well known is the line: *When the Medes broke through the new sea* — yet they were Persians, not only Medes. Likewise Ausonius: *Such a Mede king you would wish for your own*, etc., so calling Xerxes. *Mēdismos* in old Greek history is the faction or party of the Persians, not the Medes, whose kingdom then did not exist: rather, they were a province annexed to the Persian kingdom. But if this is not enough for muddled heads, who can doubt that, when Nabonidus was driven out, the Chaldean kingdom passed to the Medes and Persians, since it was transferred to Cyrus, king of Media and Persia? What hiding place will their obstinacy seek? Most inept skirmishes. Yet they think themselves shrewd men, and call those who draw truth from its hiding places mere grammarians' sport. In this way Aristotle, Hipparchus, and Ptolemy will be heard as grammarians, and will be beaten by Sophists and Methodists.
LXVI *To the relaxation of captivity*.] The seventieth year of Jechoniah's captivity ends, in *Periodus Iuliana* 4183, in the twenty-ninth year of Cyrus running to its end. Cyrus died in the thirtieth year of his reign current, for he reigned thirty full years. Therefore Daniel calls the thirty-first year of Cyrus the third, because it is the third from the twenty-ninth, in which he restored liberty to the Jews. Why this is called the first year of Cyrus is clearly demonstrated elsewhere. We pass over the fables of the aretalogers drawn from the *Cyropaedia*. To draw something from the *Cyropaedia* to establish facts or history is to expose one's own ignorance joined to hatred of truth.
LXVIII *To the Regifugium*.] Varro reports that Rome was ruled by kings for 244 years; Cato, 243; Eusebius, following I know not whose authority, 240 — three less than Cato, four less than Varro. So Varro places the first Palilia in the 23rd year of the 6th Olympiad; Cato in the year following; Dionysius of Halicarnassus in the first year of the 7th Olympiad: according to which the Regifugium falls in the first year of the 68th Olympiad, 243 years from the first Palilia. We have followed this opinion as the best of all.
LXIX *To the crossing of Xerxes*.] In the year in which Xerxes crossed the Hellespont and burned Athens, Herodotus writes that the Olympic games were held. This is most true. For Xerxes crossed
Latim
LIBER TERTIUS.
aut tali id genus, miserum illum adolescentem regem oppresserunt. Quis non videt haec cum Danielis verbis convenire, quanvis genus mortis expressum non sit, ubi tantum mentio fit convivii nocturni, & mortis regis in eadem nocte? Quis potuit illum interficere, praeter conviuas ipsos? Hoc non videre, quid aliud est, quam caecutire? negare, quid aliud, quam insanire? Certe Daniel homini intelligenti nihil aliud designat, quam Baltasarum inter epulas ab amicis obtruncatum fuisse. Nam de obsidione Babylonis sub Cyro, & stramentitio Medorum rege Dario, & aliis, quae insania Chronologorum commenta est, quid opus est repetere, quae strenue alibi a nobis confutata sunt? imo, si fas dicere, quae tanti non erant, ut confutari deberent? Qui nobis impudenter adversantur, quanvis vero vincuntur, tamen ob hanc unam caussam recalcitrant, quia putant nos solos in ea haeresi esse. Quodsi sciuissent ab alio dictum esse, aut illum solum citarent testem, aut me non solum ita sentire dicerent: ac propterea non recusarent vero vinci, modo alio auctore, aut vindice, quam me. Berosus ab excessu Nabuchodonosori, ad initium Nabonidi, interiicit annos sex, menses novem: unde sequitur, Nabonidi initium cadere in annum 4157 periodi Iulianae: finem imperii, & fugam eius, in 4173: expugnationem in munimento Borsippeno in 7176, unde consurgit initium Cyri in imperio Babylonio.
Ibid. *& initium Darii Nabonidi cognomento Medi.*] Hunc Darium Daniel XI, 1, vocat דריוש המדי Mēdou. & VI, 1, מדיא quod idem est cum articulo ó. a Megasthene & Abydeno Mēdēs. caussa cognominis redditur a Daniele IX, 1: *Darius filius Xerxis de semine Medorum*. Quia igitur a Medis oriundus, propterea Medus dicitur, inquilinus Babylonis, ut diserte expressum est apud Abydenum; & perspicue ex Daniele colligitur, quum eum, aut eius patrem Xerxen, aut fortasse avum de semine Medorum fuisse dicit, hoc est oriundum a Medis. Itaque hic pessimi Grammatici hactenus fuerunt, qui aliter apud Danielem illa interpretati sunt: &, quod ridiculum est, ex homine Medis oriundo, Babylonis inquilino, regem Mediae faciunt. &, ne non sine historico argumento nugari viderentur, cumulum insaniae addiderunt, quum Astyagen eum esse dixerunt, & ex ludicra Cyripaedia Xenophontis id probare conantur. Rursus urgent ex Daniel. V, 28. *Regnum tuum divisum est, & traditum Medis & Persis*. Ergo duobus regibus, Cyro Persarum, Dario Medorum. Quid ergo facient illo? VI, 8, *lex Medorum & Persarum*. An Cyrus rex Persarum, & Darius rex Medorum eam legem fecerunt? Non ita dicent. Ergo antea unus erat rex, qui eandem legem Persis & Medis sanxit. Ecquis ante Cyrum erat rex Persarum simul, & Medorum? Ester 1, 14, 18, *septem principes Persarum & Medorum*. An Medi primi habebant illos septem principes, quos Herodotus solis Persis attribuit? Futile est argumentum. Persas & Medos ex idiotismo vulgi tam scriptura, quam exotica historia accipit. Notum illud: *Quum Medi irrupere novum mare* — Atqui Persae, non Medi tantum. Rursus Ausonius: *Hunc cuperes rex Mede tuis*, &c. Xerxem ita vocat. Mēdismos in veteri Graecorum historia est factio, sive partes Persarum, non Medorum, quorum tunc regnum nullum erat: imo qui Persarum regno provincia accesserant. Sed si hoc cerebrosis capitibus satis non est, quis dubitat, Nabonido pulso, regnum Chaldaeorum ad Medos & Persas pervenisse, siquidem ad Cyrum Mediae & Persidis regem traductum est? Quam igitur latebram pertinaciae quaerent? Ineptissimae velitationes. Videntur tamen sibi acuti homines, & eos, qui e latebris verum eruunt, Grammaticos vocare ludus est. Hoc modo Aristoteles, Hipparchus, & Ptolemaeus Grammatici audient, & Sophistis, ac Methodistis vapulabunt.
LXVI *Ad laxationem captivitatis*.] Annus septuagesimus captivitatis Iechoniae in periodo Iuliana 4183 desinit in anno vigesimo nono Cyri ad finem decurrentis. Cyrus autem obiit anno imperii sui XXX currente. regnavit enim solidos XXX. Itaque Daniel trigesimum primum annum Cyri vocat tertium, quod tertius sit a vigesimo nono, qui Iudaeis libertatem reddidit. Quare primus annus Cyri vocetur, alibi perspicue demonstratur. Fabulas Aretalogorum ex Cyripaedia missas facimus. Ex Cyripaedia aliquid ad fidem gestis aut historiae faciendam depromere, est inscitiam suam cum odio veritatis coniunctam traducere.
LXVIII *Ad Regifugium*.] Per annos CCXLIIII regnatum Romae fuisse prodit Varro: Cato per CCXLIII: Eusebius nescio cuius fidem sequutus per CCXL, triennio minus, quam Cato, quadriennio, quam Varro. Itaque prima Palilia Varro in XXIII anno VI Olympiadis, Cato in sequenti anno statuit: Dionysius Halicarnassensis in primo Olympiadis VII: secundum quae Regifugium convenit in annum primum Olympiadis LXVIII, annis CCXLIII a primis Paliliibus. Eam tanquam omnium optimam sententiam sequuti sumus.
LXIX *Ad transitum Xerxis*.] Anno, quo Hellespontum Xerxes traiecit, & Athenas incendit, Olympicum ludicrum actum fuisse scribit Herodotus. Quod verissimum est. Xerxes enim traiecit
Referencias cruzadas
- O número '7176' para a expugnação de Borsipa parece erro tipográfico — pelo contexto, deveria ser 4176 da Periodus Iuliana (coerente com Nabonido começando em 4157 e fim em 4173).
- Transcrição das palavras hebraicas (דריוש המדי, מדיא) inferida a partir das letras hebraicas pouco nítidas no scan; transliteração grega Mēdou/Mēdēs reconstituída a partir do contexto.
- Numerais romanos com traços horizontais (CCXLIIII, CCXLIII, CCXL, XXIII, VI, VII, LXVIII, XXX) transcritos conforme contexto cronológico; possíveis pequenas variações nas barras superiores.
- Citação latina anônima 'Quum Medi irrupere novum mare' — Scaliger não atribui autoria; possivelmente fragmento poético clássico (Lucano? Ênio?), não identificado com certeza.
- Trecho 'septem principes... quos Herodotus solis Persis attribuit' — referência a Heródoto III.84 sobre os sete conjurados persas.
Encontrou um erro nesta pagina?
Esta traducao e texto-semente gerado por IA - erros sao esperados.
Reportar no GitHub Hypothes.is Como contribuir