Portugues
lateral xxv: tens o Terminus Paschalis em Kal. Apr., na letra G. Sob o número 471 está o *Cyclus Solis* xxiii. No número lateral, em frente a xxiii, ocorre a letra Dominical G. Portanto o Terminus Paschalis caía em Domingo, e por isso a Solenidade devia ser transferida para o Domingo seguinte. O lugar é admirável, e que nenhuma Tabula foecunda terá resolvido — antes, contradiz a razão — em Anastásio, livro xxii. "No ano", diz, "vigésimo do império de Constantino, deu-se erro sobre a Páscoa: e alguns ortodoxos no Oriente celebraram a Páscoa nas oitavas Idos de Abril. Mas os hereges errantes celebraram-na nos Idos de Abril, não nas oitavas dos Idos." Tal enigma nem Édipo nem a própria Esfinge resolveriam. Era ano de Cristo 760, da *Periodus Iuliana* 5473. Subtraído o número imediatamente menor, 5320, o resíduo 153 encontra-se sob o primeiro número áureo. Terminus Paschalis em 5 de Abril, isto é, nas próprias Nonas, sob a letra D. *Cyclus Solis* xiii. Letra Dominical dupla F E. Pascha ἀναστάσιμον em 6 de Abril, viii dos Idos, como ele próprio diz. Por que então aqueles hereges, como os chama, celebraram a Páscoa no oitavo dia depois do Terminus, quando a translação se faz apenas para o sétimo dia, não para o oitavo, sempre que o Terminus cai em Domingo? Isso teria cabimento se o Terminus tivesse caído em 6 de Abril, que naquele ano era Domingo. Mas nem no primeiro ano do ciclo Pascal o Terminus cai em 6 de Abril, nem 6 de Abril tem lugar em todos os Termini Pascais. É portanto ou pura estupidez daqueles que celebraram a Ressurreição em Terminus Paschalis alheio, ou — o que mais creio — delírio do próprio Anastásio, que sonha coisas que não podem ter sido. Isso de fato esta utilíssima Tabula revela, cujas outras utilidades quem quiser poderá experimentar. De novo, observamos não raro que pelos antigos a Páscoa dominical era celebrada no próprio Terminus. De muitos exemplos aduzirei um ilustre, da epístola Pascal de Inocêncio I a Aurélio de Cartago. Suas palavras são estas: "Pois quando antes do undécimo dia das Calendas de Abril a Lua xvi quase se forma (pois é algo menos), e quando antes do quarto dia das mesmas Calendas chega à xxiii: julguei que se devia celebrar a festa Pascal no xi das ditas Calendas, pois sabemos que jamais antes desta Páscoa se fez Páscoa alguma na Lua vigésima terceira." Que ele diga ter sido em xi Kal. April. a Lua xvi é manifesto erro. Era de fato Lua xiiii, isto é, o próprio Terminus Paschalis. Pois se em xxii de Março fosse Lua xvi, a Lua xiiii teria caído em xx de Março. E portanto não seria Pascal. Mas, como disse, a Lua xiiii caía em xxii de Março, dia de Domingo. Isso, em todo o episcopado de Inocêncio I, não pôde acontecer senão no segundo ano dele, que era Cristo Dionisiano ccccii, *Cyclus Solis* xx, Lunae v. Por isso, como pela regra perpétua o Terminus Paschalis não pode concorrer com o Domingo da ressurreição, a solenidade devia ser transferida para xxix de Março. O que, todavia, Inocêncio proíbe. Por isso prescreveu celebrar a Páscoa no próprio Terminus.
CANON VI. Sobre o ano da Hebdômada anual.] A Hebdômada anual, da qual já foi suficientemente tratado supra na Definição xii, em hebraico se chama שמטה *Semittah*, isto é, literalmente σαλάχθλα, alívio do peso, ou *excussio debitorum*: porque os débitos se remitiam no fim da Hebdômada. Deuteronômio xv, 1. Por isso é chamada שמטה, isto é, literalmente σαλάχθλα. *Excussio oneris*, *excussio debiti*. Por isso também se chama Hebdômada da remissão. E embora propriamente o último ano se chame remissão, ou σαλάχθλα, todavia os judeus e samaritanos chamam ao primeiro, segundo, terceiro ano *Semittah*, chamando *Semittah* à hebdômada inteira. Assim como o sétimo dia se chama *Sabbath*, todavia ninguém ignora que com este mesmo nome os hebreus chamam a semana toda dos dias: e é coisa vulgaríssima. Também Vettius Valens de Antioquia, antigo escritor, chama σαββατικὴν ἡμέραν a qualquer dia da semana, ou féria. O primeiro ano *Semittah* ou da Hebdômada anual coincide com o primeiro ano que segue imediatamente o setenário no *Cyclus Solis* romano, e o segundo com o segundo, e assim por diante. No *Cyclus Solis* romano, como já pudeste saber, há quatro anos setenários: vii, xiiii, xxi, xxviii. Portanto o oitavo, xv, xxii, e o primeiro ano do *Cyclus Solis* são os primeiros anos da Hebdômada anual. Igualmente ix, xvi, xxiii, ii é o segundo ano da Hebdômada: e assim por diante. Neste ano de Cristo 1604, o *Cyclus Solis* é xvii, que é o terceiro ano após o setenário xiiii, e portanto o terceiro *Semittah* ou da Hebdômada anual, a partir do outono do mesmo ano. A razão é manifesta. O primeiro ano γεωργίας, donde começou a primeira Hebdômada do primeiro Jubileu, coincidia com o ano xv do *Cyclus Solis*, isto é, o primeiro depois do setenário xiiii. Era então ano da *Periodus Iuliana* 3263. Por isso, na Tabula foecunda, o parágrafo α indica todo primeiro ano da Hebdômada, porque é o primeiro depois do setenário do ciclo. Toda Hebdômada começa no mês de Tisri.
CANON VII, CAUTELA.] A história sobre a translação da Ressurreição Dominical, quando o Terminus cai em Domingo, encontra-se em Ambrósio, Epístola lxxxiii: "Que se te move, porque transeúntes a quartadécima Lua, que cai em dia de Domingo, isto é, no quartodécimo das Calendas de Maio,
English
lateral xxv: you have the Terminus Paschalis on Kal. Apr. under letter G. Under number 471 you have *Cyclus Solis* xxiii. In the lateral number, opposite xxiii, occurs the Dominical letter G. Therefore the Terminus Paschalis fell on Sunday, and accordingly the Solemnity had to be deferred to the next Sunday. The passage is remarkable, and one which no Tabula foecunda would have resolved — indeed it conflicts with reason — in Anastasius book xxii. "In the twentieth year," he says, "of Constantine's reign, an error about Easter was made: and certain orthodox in the East celebrated Easter on the eighth Ides of April. But the erring heretics celebrated it on the Ides of April, not on the eighth of the Ides." Such an enigma neither Oedipus nor the Sphinx herself could solve. It was the year of Christ 760, of the *Periodus Iuliana* 5473. Subtracting the next smaller number 5320, the remainder 153 is found under the first golden number. Terminus Paschalis on 5 April, that is, on the Nones themselves, under letter D. *Cyclus Solis* xiii. Double Dominical letter F E. Pascha ἀναστάσιμον on 6 April, viii of the Ides, as he himself says. Why then did those heretics, as he calls them, celebrate Easter on the eighth day after the Terminus, when the translation is made only to the seventh day, not the eighth, whenever the Terminus falls on Sunday? This would have been the case if the Terminus had fallen on 6 April, which that year was a Sunday. But neither in the first year of the Paschal cycle does the Terminus fall on 6 April, nor does 6 April have a place among all the Paschal Termini. It is therefore either sheer stupidity of those who celebrated the Resurrection on a foreign Terminus Paschalis, or — what I rather believe — the delirium of Anastasius himself, who dreams things that could not have been. This indeed is shown by this most useful Tabula, whose other utilities anyone who wishes may try. Again, we have observed that not rarely the Sunday Easter was celebrated by the ancients on the Terminus itself. Of many examples I shall adduce one illustrious one, from the Paschal letter of Innocent I to Aurelius of Carthage. His words are these: "For when before the eleventh day of the Kalends of April the Lune xvi is almost reached (for it is something less), and likewise when before the fourth day of the same Kalends it comes to xxiii: I judged that the Paschal feast should be celebrated on the xi of the said Kalends, since we know that no Easter has ever been kept on the twenty-third Lune before this Easter." That he says the Lune xvi was on xi Kal. April. is a manifest error. It was in fact Lune xiiii, that is, the Terminus Paschalis itself. For if on xxii March it had been Lune xvi, Lune xiiii would have fallen on xx March. And so it would not have been Paschal. But, as I said, Lune xiiii fell on xxii March, on Sunday. This, in the entire episcopate of Innocent I, could not have happened except in his second year, which was Christ Dionysian ccccii, *Cyclus Solis* xx, Lunae v. Therefore, since by the perpetual rule the Terminus Paschalis cannot coincide with the Sunday of the resurrection, the solemnity had to be transferred to xxix March. Yet Innocent forbids this. He therefore prescribed celebrating Easter on the Terminus itself.
CANON VI. On the Year of the Annual Hebdomad.] The annual Hebdomad, of which enough has been said above in Definition xii, is called by the Hebrews שמטה *Semittah*, literally σαλάχθλα, lifting of a burden, or *excussio debitorum*: because debts were remitted at the end of the Hebdomad. Deuteronomy xv, 1. Hence it is called שמטה, literally σαλάχθλα. *Excussio oneris*, *excussio debiti*. For this reason it is also called the Hebdomad of remission. And although the last year is properly called remission or σαλάχθλα, yet the Jews and Samaritans call the first, second, third year *Semittah*, naming the whole hebdomad *Semittah*. Just as the seventh day is called *Sabbath*, yet no one is unaware that by this very name the Hebrews call the entire week of days: and the matter is most commonplace. Vettius Valens of Antioch too, the ancient writer, calls σαββατικὴν ἡμέραν any day of the week, or feria. The first year *Semittah* or of the annual Hebdomad coincides with the first year that immediately follows the septenary in the Roman *Cyclus Solis*, the second with the second, and so on. In the Roman *Cyclus Solis*, as you have already been able to know, there are four septenary years: vii, xiiii, xxi, xxviii. Therefore the eighth, xv, xxii, and the first year of the *Cyclus Solis* are the first years of the annual Hebdomad. Likewise ix, xvi, xxiii, ii is the second year of the Hebdomad: and so on. In this year of Christ 1604, the *Cyclus Solis* is xvii, which is the third year after the septenary xiiii, and so the third *Semittah* or of the annual Hebdomad, from autumn of the same year. The reason is plain. The first year γεωργίας, from which began the first hebdomad of the first Jubilee, coincided with year xv of the *Cyclus Solis*, namely the first after the septenary xiiii. For it was the year of the *Periodus Iuliana* 3263. Therefore in the Tabula foecunda the paragraph α indicates every first year of the Hebdomad, because it is the first after the septenary of the cycle. Every Hebdomad begins in the month of Tishri.
CANON VII, CAUTELA.] The history concerning the transfer of the Lord's Resurrection, when the Terminus falls on Sunday, you have in Ambrose, Epistle lxxxiii: "But if it troubles you, that those passing the fourteenth Lune, which falls on Sunday, that is, on the fourteenth of the Kalends of May,
Latim
lateralis xxv: Terminum Paschalem Kal. Apr. in litera G. Sub numero 471 habes cyclum Solis xxiii. In numero laterali e regione xxiii occurrit litera Dominicalis G. Ergo Terminus Paschalis incurrebat Dominicam, ac proinde in proximam Dominicam reijciendum Solenne. Locus vero mirus est, & quem nulla Tabula foecunda discusserit, imo qui cum ratione pugnat, apud Anastasium lib. xxii. Anno, inquit, vigesimo imperij Constantini factus est error Paschae: & orthodoxi quidam in Oriente octaua Idus Apriles Pascha celebrarunt. At vero erronei haeretici Idus Apriles, non octaua Iduum. quod quidem Aenigma neque Oedipus, neque Sphinx ipsa soluerit. Erat annus Christi 760, periodi Iulianae 5473. Abiecto numero proxime minore 5320, residuum 153 deprehenditur sub primo numero aureo. Terminus Paschalis v Aprilis, id est Nonis ipsis, sub litera D. Cyclus Solis xiii. litera duplex Dominicalis F E. Pascha ἀναστάσιμον vi Aprilis, viii Idus, ut ipse ait. Quare igitur haeretici illi, quos vocat, viii die post Terminum Pascha celebrarunt, quum translatio fiat tantum vii die, non octauo, quoties Terminus incurrit Dominicam? Hoc locum habebat, si Terminus incidisset in vi Aprilis, quae eo anno erat Dominica. Sed neque anno primo cycli Paschalis Terminus incidit in vi Aprilis, neque vi Aprilis locum habet in omnibus Terminis Paschalibus. Est igitur aut merus stupor eorum, qui alieno Termino Paschali Resurrectionem celebrarunt, aut quod magis crediderim, delirium ipsius Anastasij, qui ea somniat, quae esse non potuerunt. Quod quidem hac utilissima Tabula aperitur, cuius utilitates alias, qui volet, experiri poterit. Rursus non raro Pascha dominicum in ipso termino celebratum a veteribus fuisse animaduertimus. De multis unum illustre exemplum adferam ex epistola Paschali Innocentij primi ad Aurelium Carthaginiensem. verba eius haec sunt: Nam quum ante diem undecimum Kalendarum Aprilium pene Luna xvi colligatur (nam quippiam minus est) itemque quum in ante diem quartum Kalendarum earundem veniat xxiii: existimaui xi Kalendarum memoratarum die festa Paschalia celebranda, quoniam in vigesima tertia Luna nullum Pascha unquam ante hoc Pascha factum esse cognoscimus. Quod dicat xi Kal. April. fuisse xvi Lunam, error manifestus est. Erat enim xiiii Luna, hoc est ipse terminus Paschalis. Nam si xxii Martij fuisset xvi Luna, xiiii Luna incurrisset in xx Martij. Ideoque non fuisset Paschalis. Sed, ut dixi, xiiii Luna erat in xxii Martij, die dominica. quod in toto episcopatu Innocentij primi accidere non potuit, nisi secundo eius anno, qui erat Christi Dionysianus ccccii, Cyclo Solis xx, Lunae v. Ideo quum ex regula perpetua terminus Paschalis non possit concurrere cum Dominica resurrectionis, solenne transferendum erat in xxix Martij. Quod tamen Innocentius vetat. Ideo ipso Termino Pascha celebrare praecepit.
CANON VI. Annum Hebdomadis annalis.] Hebdomas annalis, de qua satis dictum supra Definit. xii, Hebraeis dicitur שמטה SEMITTAH, hoc est ad verbum σαλάχθλα, leuatio oneris, siue excussio debitorum: quia debita remittebantur in fine Hebdomadis. Deuteronomij xv, 1. Ideo שמטה vocata est, id est σαλάχθλα ad verbum. Excussio oneris, excussio debiti. Propterea & Hebdomas remissionis vocatur. Ac licet ultimus annus proprie remissio, aut σαλάχθλα, vocatur, tamen Iudaei & Samaritae dicunt annum primum, secundum, tertium Semittah, totam hebdomada Semittah vocantes. Sic quum septimus dies Sabbath vocetur, tamen & hoc nomine totam dierum hebdomada vocari ab Hebraeis nemo nescit: & res vulgatissima est. Vettius quoque Valens Antiochenus priscus scriptor σαββατικὴν ἡμέραν vocat quam libet diem Septimanae, siue feriam. Primus annus Semittah siue Hebdomados annalis, congruit anno primo, qui proxime sequitur septenarium in cyclo Solis Romano, & secundus secundo, & sic deinceps. In cyclo Solis Romano, ut iam scire potuisti, quatuor sunt anni septenarij, vii, xiiii, xxi, xxviii. Itaque octauus, xv, xxii, & primus annus cycli Solaris sunt primi anni Hebdomadis annalis. Similiter, ix, xvi, xxiii, ii, est secundus annus Hebdomadis: & sic deinceps. Hoc anno Christi 1604, cyclus Solis est xvii, qui est annus tertius post septenarium xiiii, ac proinde tertius Semittah, siue Hebdomadis annalis, ab autumno eiusdem anni. Ratio manifesta est. primus annus γεωργίας, unde prima primi Iobilei Hebdomas iniuit, conueniebat in annum xv, cycli Solaris, primum scilicet post septenarium xiiii. Erat enim annus periodi Iulianae 3263. Propterea in Tabula foecunda Paragraphus α omnem primum annum Hebdomadis indicat, quia est primus post septenarium cycli. Incipit autem omnis Hebdomas a mense Tisri.
CANON VII, CAVTELA.] Historiam de translatione Dominicae Resurrectionis, quando Terminus in Dominicam incurrit, habes apud Ambrosium Epistola lxxxiii: Quod si mouet, quia quartamdecimam Lunam transeuntes, quae die Dominica incidit, hoc est quartodecimo Kal. Mai,
Definicoes nesta pagina
Referencias cruzadas
Eventos astronomicos detectados
- A grafia grega σαλάχθλα aparente no texto provavelmente representa σαλάγχθλα ou similar — leitura incerta da palavra grega que Scaliger usa para traduzir שמטה (provavelmente uma forma técnica para 'aliviamento/sacudir do fardo'). A imagem é pouco nítida nesse ponto.
- Identificação de 'Anastasius lib. xxii' incerta: pode ser Anastasius Bibliothecarius (Historia Tripertita / Chronographia Tripertita) ou outra obra; Scaliger não especifica a obra.
- A palavra grega ἀναστάσιμον foi reconstruída a partir de 'αναςάσιμον' do scan; transcrição plausível mas baseada em forma comprimida com ligaduras.
Encontrou um erro nesta pagina?
Esta traducao e texto-semente gerado por IA - erros sao esperados.
Reportar no GitHub Hypothes.is Como contribuir