De Emendatione Temporum · Joseph Scaliger (1583)
📄 Ver scan original (p.936)

Português

NOTAS.

No final: "Dario, depois que dominou os babilônios, demoliu o muro deles e arrancou todas as portas. Pois Ciro, ao tomar antes a Babilônia, não havia feito nenhuma destas coisas" etc. Mas eu sigo Beroso.

Ἐπὶ Βόρσιππον ("a Borsipa"). Em Estrabão são τὰ Βόρσιππα. "Borsipa é cidade sagrada de Ártemis e Apolo." Daí os Borsipenos genetlíacos (astrólogos genetlíacos): sobre os quais já tratamos acima.

Ἐκπολιορκήσων τὸν Ναβοννίδον ("para tomar Nabonido por cerco"). Que houve um intervalo não pequeno entre a batalha travada com Nabonido e sua rendição, já demonstramos acima a partir de Heródoto. Por isso, não podemos determinar o tempo da rendição.

Κατέστρεψε τὸν βίον ("terminou a vida"). Foi vencido por Ciro com 79 anos de idade. O tempo restante não conseguimos determinar. No ano 190 de Nabonassar, ele próprio tinha 62 anos de idade, conforme atesta Daniel. Portanto morreu em idade muito avançada, de modo que Ciro parece ter levado em conta sua longevidade — humanidade que talvez não teria tido lugar se se tratasse de um homem mais jovem.

E ESTES são os fragmentos remanescentes dos Caldaicos de Beroso, conservados para nós graças a Josefo. A eles devemos saber que Nabopolassar foi pai de Nabucodonosor, e além disso que o décimo terceiro ano de Nabucodonosor é o trigésimo de Nabopolassar. E nem isso bastaria, caso o início de Nabopolassar não nos fosse conhecido por Ptolomeu. Assim apuramos a época do Êxodo e o tempo da destruição de Jerusalém. O quanto este cálculo escapa aos nossos cronologistas, que inventaram outras épocas, podes deduzir destas observações. Passemos agora aos demais Fragmentos.

Ἀβυδηνός ("Abideno"). Este escreveu uma obra Assíria. Atualmente nada nos ocorre sobre sua época. Os estudiosos hão de descobrir.

Μεγασθένης δέ φησι ("e Megástenes diz"). A saber, no quarto livro dos Indica, dos quais também se lembraram Cícero, Ateneu e Arriano; ele os escreveu cerca de cinquenta anos antes de Beroso, no fim do reinado de Alexandre Magno, depois de percorrido todo o Oriente. Foi familiarmente associado a Sibírtio, sátrapa dos Aracósios. Plínio, Arriano e outros fazem menção dele. Sobre esta passagem de Megástenes, ver Josefo, Antiguidades Judaicas, livro X: "Megástenes, no quarto livro dos Indica, faz menção destes; pelo qual procura mostrar que aquele rei (Nabucodonosor), pela coragem e grandeza de seus feitos, superou Héracles. Pois afirma que ele subjugou grande parte da Líbia e a Ibéria." Deve-se ler πολλήν ("grande parte"), como é evidente mesmo a quem tem conhecimento mediano de grego: e assim se lê no primeiro livro Contra Apião. Rufino, porém, manteve o erro. Pois aqui leu πόλιν ("cidade"), e no primeiro livro Contra Apião, πολλήν: para que os estudiosos vejam por estes exemplos que mesmo os erros mais antigos persistem nos escritores antigos. E não há erro algum nestes Fragmentos que não seja reconhecível a partir de Rufino.

Ἐπί τε Λιβύην καὶ Ἰβηρίαν ("contra a Líbia e a Ibéria"). Que ele fez expedição ao Egito consta claramente de Ezequiel XXIX, 18. Daí ter passado à Líbia cremos não com má vontade. Mas duvidamos da Ibéria, a menos que seja a Ibéria das regiões do Ponto Euxino. O que de fato as palavras seguintes confirmam, nas quais se diz que colônias das nações vencidas foram deportadas para as regiões mais à direita do Ponto.

Ὡς ἀναβὰς ἐπὶ τὰ βασιλήια κατασχεθείη θεῷ ὅτεῳ δή ("que, tendo subido aos paços reais, foi possuído por algum deus"). Certamente delineia a história do capítulo IV, 26 de Daniel. À qual ele não corresponde, seja por culpa dos Caldeus, dos quais recebeu, seja por culpa própria. Pois ali também se diz que ele estava em seu palácio quando ficou fora de si, o que aqui é dito em interpretação mais branda como "foi possuído por algum deus". Por isso pre-

English

NOTES.

At the end: "Darius, after he had subdued the Babylonians, demolished their wall and tore down all their gates. For Cyrus, when he had previously captured Babylon, had done neither of these things" etc. But I follow Berosus.

Ἐπὶ Βόρσιππον ("to Borsippa"). In Strabo it is τὰ Βόρσιππα. "Borsippa is a sacred city of Artemis and Apollo." Hence the Borsippan genethlialogists (astrologers of birth): concerning whom we have spoken above.

Ἐκπολιορκήσων τὸν Ναβοννίδον ("in order to besiege Nabonidus"). That there was no small interval between the battle joined with Nabonidus and his surrender we have already demonstrated above from Herodotus. Therefore we cannot determine the time of the surrender.

Κατέστρεψε τὸν βίον ("he ended his life"). He was defeated by Cyrus at 79 years of age. We cannot ascertain the remaining time. In the 190th year of Nabonassar he himself was 62 years old, as Daniel attests. He therefore died at a very advanced age, so that Cyrus appears to have taken account of his longevity—a humane consideration that perhaps would not have had place had he been a younger man.

AND THESE are the remains of Berosus's Chaldaica, preserved for us through the kindness of Josephus. To them we owe knowing that Nabopolassar was father of Nebuchadnezzar, and moreover that the thirteenth year of Nebuchadnezzar is the thirtieth of Nabopolassar. Nor would even this be enough, had not the beginning of Nabopolassar's reign been ascertained for us from Ptolemy. Thus we determine the epoch of the Exodus and the time of the destruction of Jerusalem. How greatly this reckoning escapes our chronologers, who have invented other epochs, you can gather from these things. Now let us proceed to the remaining Fragments.

Ἀβυδηνός ("Abydenus"). He wrote Assyriaca. At present nothing comes to mind regarding his date. Diligent scholars will discover it.

Μεγασθένης δέ φησι ("and Megasthenes says"). Namely, in the fourth book of his Indica, of which Cicero, Athenaeus, and Arrian also made mention; he wrote them about fifty years before Berosus, toward the end of Alexander the Great's reign, after the whole East had been surveyed. He was on familiar terms with Sibyrtius, satrap of the Arachosians. Pliny, Arrian, and others mention him. On this passage of Megasthenes, see Josephus, Antiquities of the Jews, book X: "Megasthenes, in the fourth book of his Indica, makes mention of them; through which he attempts to show that this king (Nebuchadnezzar), by his courage and the magnitude of his deeds, surpassed Heracles. For he says that he subdued a great part of Libya, and Iberia." One must read πολλήν ("a great part"), as is plain even to one of moderate Greek learning: and so it reads in the first book Against Apion. Ruffinus, however, retained the error. For here he read πόλιν ("city"), but in the first book Against Apion, πολλήν: so that scholars may see from these examples that even the most ancient errors persist in old writers. And there is no error in these Fragments that cannot be recognized through Ruffinus.

Ἐπί τε Λιβύην καὶ Ἰβηρίαν ("against Libya and Iberia"). That he made an expedition into Egypt is clearly established from Ezekiel XXIX, 18. That he then crossed into Libya we readily believe. But about Iberia we have doubts, unless it be the Iberia near the Euxine Sea (Black Sea). And this indeed the following words confirm, in which it is said that colonies of the conquered nations were deported to the regions further to the right of the Pontus.

Ὡς ἀναβὰς ἐπὶ τὰ βασιλήια κατασχεθείη θεῷ ὅτεῳ δή ("that, having ascended to the royal palace, he was possessed by some god"). It certainly sketches the history of Daniel IV, 26. Which he does not match, either through fault of the Chaldeans from whom he received it, or through his own fault. For there too it is said that he was in his palace when he became deranged in mind, which here is said in milder interpretation as "he was possessed by some god." Therefore [continued]

Latim (transcrito)

NOTÆ.

in fine: Δαρεῖος δὲ ἐπείτε ἐκράτησε τῶν Βαβυλωνίων, τοῦ τὸ μὲν ὀφέων τὸ τεῖχος περιεῖλε, καὶ τὰς πύλας πάσας ἀπέσπασε. τὸ γὰρ πρότερον ἑλὼν Κῦρος τὴν Βαβυλῶνα ἐποίησε τούτων οὐδέτερον, &c. Sed ego Berosum sequor.

Ἐπὶ Βόρσιππον) Straboni τὰ Βόρσιππα. Τὰ δὲ Βόρσιππα ἱερὰ πόλις ἐστὶν Ἀρτέμιδος καὶ Ἀπόλλωνος. Vnde Βορσιππηνοὶ Genethliaci: de quibus supra.

Ἐκπολιορκήσων τὸν Ναβοννίδον) Aliquod non exiguum interuallum inter prælium commissum cum Nabonido, & eius deditionem interfuisse, iam supra docuimus ex Herodoto. Quare tempus deditionis designare non possumus.

Κατέστρεψε τὸν βίον) Victus fuit a Cyro annos natus LXXIX. Reliquum tempus assequi non possumus. Anno Nabonassari 190 ipse erat annorum LXII, teste Daniele. Igitur admodum senex decessit, vt eius longævæ ætatis ætatis rationem habuisse videatur Cyrus: cui humanitati fortassis locus non fuisset in homine iuniore.

ATQVE hæ sunt ex Chaldaicis Berosi reliquiæ beneficio Iosephi nobis conseruatæ. Illis debemus, quod Nabopollassarum patrem Nabuchodonosori fuisse scimus, & præterea tertium decimum annum Nabuchodonosori tricesimum esse Nabopollassari. Neque hoc sat erat, nisi initium Nabopollassari nobis ex Ptolemæo compertum esset. Ita Exodi epocham, & tempus excidij Ierosolymorum deprehendimus. Quantum ratio Chronologos nostros fugiat, qui alias epochas commenti sunt, potes ex istis colligere. Nunc ad reliqua Fragmenta pergamus.

Ἀβυδηνός) Iste scripsit Assyriaca. In præsentia nihil nobis de eius sæculo succurrit. Studiosi inuenient.

Μεγασθένης δέ φησι) Nempe ἐν τῇ τετάρτῃ τῶν Ἰνδικῶν, quorum etiam meminerunt Cicero, Athenæus, & Arrianus; quæ scripsit annis circiter quinquaginta ante Berosum, sub finem Alexandri Magni, toto Oriente perlustrato. Vsus est familiariter Satrapa Arachosiorum Sibyrtio. Plinius, Arrianus, alij eius meminere. De hoc loco Megasthenis Iosephus x. Orig. Iudaic. Μεγασθένης δ' ἐν τῇ τετάρτῃ τῶν Ἰνδικῶν μνημονεύει αὐτῶν· δι' ἧς ἀποφαίνειν πειρᾶται οὗτον τὸν βασιλέα τῇ ἀνδρείᾳ καὶ τῷ μεγέθει τῶν πράξεων ὑπερβεβηκότα τὸν Ἡρακλέα. Καταστρέψασθαι γὰρ αὐτόν φησι Λιβύης τὴν πόλιν, καὶ Ἰβηρίαν. Legendum est πολλήν, vt & mediocriter Græce perito paret: & ita in priore in Appionem legitur. Ruffinus tamen retinuit mendam. Nam hic πόλιν legit, & in priore in Appionem πολλήν: vt ex his videant studiosi mendas etiam vetustissimas in priscis scriptoribus extare. Neque vero vllus error in his Fragmentis est, qui non a Ruffino agnoscatur.

Ἐπί τε Λιβύην καὶ Ἰβηρίαν) In Ægyptum expeditionem fecisse diserte constat ex XXIX, 18 Ezekielis. Inde in Libyam transisse non inuiti credimus. Sed de Iberia dubitamus, nisi sit Iberia ad partes Euxini Ponti. quod quidem sequentia probant, in quibus dicitur deuictarum nationum colonias ad dexteriora Ponti deportatas.

Ὡς ἀναβὰς ἐπὶ τὰ βασιλήια κατασχεθείη θεῷ ὅτεῳ δή) Certe adumbrat historiam cap. IIII, 26 Daniel. quam non assequitur siue culpa Chaldæorum, a quibus accepit, siue sua. Nam & ibi dicitur eum fuisse in Regia sua, cum mente alienatus est, quod hic molliore interpretatione dicitur κατασχεθῆναι θεῷ ὅτεῳ δή. Quare præ-

Flags de incerteza (pontos para revisão humana)
Notas do tradutor: Página de notas (b4) ao texto principal sobre Beroso. Discute fragmentos preservados por Josefo (Antiquitates Iudaicae X e Contra Apionem I) e Megástenes. Cita números cronológicos importantes: idade de Nabonido (62 anos no ano 190 de Nabonassar; 79 anos quando vencido por Ciro), e a sincronização do 13º ano de Nabucodonosor com o 30º de Nabopolassar. Referência bíblica a Ezequiel 29:18 e Daniel 4:26. A página termina com a custódia 'præ-'.

Encontrou um erro nesta página?

Esta tradução é texto-semente gerado por IA — erros são esperados e correções são bem-vindas. Há três caminhos:

Reportar erro no GitHub Anotar via Hypothes.is Como contribuir