De Emendatione Temporum · Joseph Scaliger (1583)
📄 Ver scan original (p.312)

Português

Os dias de Merkedônio somam juntos 348 dias, os quais, contados retrospectivamente a partir de 26 de setembro, terminam em 13 de outubro juliano. Isto é, janeiro da confusão começou em 13 de outubro, conforme havia sido proposto. Portanto, no terceiro dia de dezembro juliano começou o dezembro romano, e este foi de fato o último mês do último ano romano, terminando no vigésimo ano do ciclo solar, e iniciando-se o vigésimo primeiro ano do ciclo nas primeiras calendas julianas, com as letras dominicais C B, conforme agora supomos. Pois naquela época não havia indicação de letra dominical, nem qualquer ciclo semanal do Sol. Imaginamos, além disso, que naquele ano houvesse sido bissexto: o que não ocorreu. Pois o ano da confusão exerce o papel de equalização, que deveria ser feita pela intercalação de um dia após as Terminálias; na letra F intercalar, antes da mesma letra ordinária, que está em 24 de fevereiro, e essa é a antiga sede do Regifúgio Romano, no sexto dia antes das Calendas de março. Daí o primeiro dia intercalar é chamado BISEXTVM. Solino, autor deveras fútil, pensa que apenas o Merkedônio foi intercalado naquele ano: e que aquele ano teve somente 344 dias: ora, o Merkedônio teria 21 dias, que, subtraídos da duração do ano juliano, deixariam o ano da confusão com 344 dias, como exigem seus cálculos. Que monstruosidade seja essa, e de que gênero, eu, da minha parte, não consigo ver. Mas aquele impostor, naquelas éclogas que, de má-fé, transferiu de bons autores para o seu Polyhistor, costuma amontoar muitas coisas desse tipo sem discernimento. Dião sustenta que César acrescentou apenas 67 dias: e acrescenta ainda que se enganam os que registraram mais dias intercalados por ele. O que foi dito por ele com toda verdade. Pois o Merkedônio, que ele intercalou, não era de César, mas do costume. Já os 67 dias ele acrescentou por si, não por costume. Em conformidade com isto escreve Suetônio: que o ano da confusão foi de 15 meses. Pois os 22 dias do mês Merkedônio, mais os 67 de César, somam juntos 89 dias, que é a justa medida de três meses lunares. Assim, o ano juliano teve 365 dias, com um quadrante. Quanto ao motivo de ter estabelecido meses ímpares de tal modo que instituiu dois contínuos [ὑστερημέρους] "de um dia a menos", Quintílio e Sextílio, dezembro e janeiro, esta é a razão. César quis que o solstício, o brumal, e ambos os equinócios começassem nas Calendas dos meses em cujas oitavas partes do ano ele julgava caírem. Ora, a opinião tanto dos romanos quanto dos gregos era que esses tempos se completavam nas oitavas partes de seus signos. Por isso, estabeleceu o princípio de Capricórnio em 25 de dezembro (a. d. VIII Kal. Ianuarij). Logo, a oitava parte de Capricórnio cai nas Calendas de janeiro seguintes, parte em que César, junto com o vulgo, julgava completar-se o astro brumal. O início de Áries em 25 de março (a. d. VIII Kal. April.). Portanto, o equinócio nas Calendas de abril. O início de Câncer em 24 de junho (a. d. VIII Kalend. Quintil.). O solstício e a oitava parte de Câncer nas Calendas de Quintílio. O início de Libra em 24 de setembro (a. d. VIII Kal. Oct.). O equinócio outonal

V e a oitava

English

The days of Merkedonius together make 348 days, which, reckoned backward from September 26, end on October 13 Julian. That is, the January of the confusion began on October 13, as had been proposed. Therefore on the third day of Julian December the Roman December began, and this indeed was the last month of the last Roman year, as the twentieth year of the solar cycle was ending, and the twenty-first year of the cycle was taking its beginning on the first Julian Kalends, under the Dominical letters C B, as we now suppose. For at that time there was no mark of a Dominical letter, nor any weekly cycle of the Sun. We also imagine that that year had been bissextile: which it was not. For the year of confusion plays the role of equalization, which ought to have been made by intercalating one day after the Terminalia; on the inserted letter F, before the same ordinary letter, which falls on February 24, and this is the ancient seat of the Roman Regifugium, on the sixth day before the Kalends of March. Whence the earlier intercalary day is called BISEXTVM. Solinus, being a very frivolous author, thinks that only Merkedonius was intercalated in that year: and that that year had only 344 days: for Merkedonius would be 21 days, which, when subtracted from the Julian year, would leave the year of confusion with 344 days, as his reckoning requires. What monstrosity this is, and of what sort, I for my part cannot see. But that impostor, in those eclogues which in bad faith he transferred from good authors into his Polyhistor, is wont to stuff many such things indiscriminately. Dio maintains that Caesar added only 67 days: and he adds further that those are mistaken who recorded more days as intercalated by him. Which was most truly said by him. For the Merkedonius which he intercalated was not Caesar's, but custom's. The 67 days, however, he added of himself, not by custom. In agreement with this Suetonius writes: that the year of confusion was of 15 months. For the 22 days of the month of Merkedonius, together with the 67 of Caesar, make 89 days, which is the just measure of three lunar months. Thus the Julian year had 365 days, with a quadrant. As to why he arranged the uneven months in such a way as to set up two consecutive [ὑστερημέρους] "shorter-by-a-day" months, Quintilis and Sextilis, December and January, the reason is this. Caesar wished the solstice, the bruma, and both equinoxes to begin from the Kalends of those months into whose eighth parts of the year he judged them to fall. Now the opinion of both the Romans and the Greeks was that these times were completed in the eighth parts of their signs. Therefore he set the beginning of Capricorn on December 25 (a. d. VIII Kal. Ianuarij). Therefore the eighth part of Capricorn falls on the following Kalends of January, on which part Caesar, with the common people, supposed the constellation of bruma to be completed. The beginning of Aries on March 25 (a. d. VIII Kal. April.). Therefore the equinox on the Kalends of April. The beginning of Cancer on June 24 (a. d. VIII Kalend. Quintil.). The solstice and the eighth part of Cancer on the Kalends of Quintilis. The beginning of Libra on September 24 (a. d. VIII Kal. Oct.). The autumnal equinox

V and the eighth

Latim (transcrito)

De Emendat. Temporum Lib. IIII. 229

Merkedonij fiunt una 348 dies, qui a 26 Septembris retro retexti desinunt in XIII Octobris Iuliani. Hoc est, Ianuarius confusionis coepit a XIII Octobris, ut erat propositum. Tertia igitur die Decembris Iuliani iniuit December Romanus, atque is quidem ultimus ultimi anni Romani, anno cycli Solaris vicesimo desinente, & vicesimo primo anno cycli in primis Kalendis Iulianis initium sumente, in literis Dominicalibus C B, ut quidem nunc putamus. Nam tunc neque litera Dominicalis nota erat, neque cyclus ullus hebdomadicus Solis. Fingimus praeterea eo anno Bisextum fuisse: quod nullum fuit. Annus enim confusionis exaequationis vicem est, quae fieri debebat intercalatione unius diei post Terminalia; in litera F insititia, ante literam eandem ordinariam, quae est in 24 Februarij, estque vetus sedes Regifugij Romani, sexto Kalend. Martias. Unde prius intercalatitium dicitur BISEXTVM. Solinus, ut est auctor valde futilis, putat Merkedonium tantum eo anno intercalatum: eumque annum 344 dies duntaxat habuisse: Merkedonium vero dies 21. qui de modo anni Iuliani deductus relinqueret annum confusionis dierum 344, ut eius ratiocinia postulant. Quod monstri quid, cuiusmodi sit, equidem non video. Sed ille fucus in illis eclogis, quas mala fide ex bonis auctoribus in suum Polyhistorem transtulit, multa eiusmodi sine delectu confarcinare solet. Dio contendit Caesarem LXVII tantum dies adiecisse: addit etiam, falli, qui plures ab eo intercalatos proderent. Quod verissime dictum ab eo. Nam Merkedonius, quem intercalauit, non erat Caesaris, sed consuetudinis. Dies autem LXVII a se, non a consuetudine, adiecit. His consentanea scribit Suetonius: annum confusionis fuisse XV mensium. Nam XXII dies mensis Merkedonij, item LXVII Caesaris, fiunt simul dies LXXXIX. qui est iustus modus mensium trium Lunarium. Sic annus Iulianus habuit dies 365, cum quadrante. Quare autem ita menses impares constituit, ut binos continuos ὑστερημέρους, Quintilem, & Sextilem: Decembrem, & Ianuarium constituerit, haec ratio est. Caesar voluit Solstitium, Brumam, & utrumque aequinoctium a Kal. eorum mensium incipere, in quos octauas partes anni incurrere arbitrabatur. Opinio autem illorum Romanorum simul, & Graecorum fuit, ea tempora confici in octauis partibus signorum suorum. Quare principium Capricorni statuit in a. d. VIII Kal. Ianuarij. Ergo octaua pars Capricorni incidit in Kal. Ianuarij sequentis, in qua parte sidus brumae confici putabat Caesar cum vulgo. Initium Arietis in a. d. VIII Kal. April. Aequinoctium igitur in Kal. Aprilibus. Initium Cancri in a. d. VIII Kalend. Quintil. Solstitium & octaua pars Cancri in Kal. Quintilib. Initium Librae in a. d. VIII Kal. Oct. Aequinoctium autumnale

V & octaua

Eventos astronômicos detectados

solstice: principium Capricorni statuit in a. d. VIII Kal. Ianuarij... sidus brumae confici putabat Caesar · data: a. d. VIII Kal. Ianuarij (25 Dec.); oitava parte de Capricórnio em Kal. Ianuarij (1 Jan.) · fonte: Caesar
equinox: Initium Arietis in a. d. VIII Kal. April. Aequinoctium igitur in Kal. Aprilibus · data: Início de Áries em a. d. VIII Kal. April. (25 Mar.); equinócio em Kal. Aprilibus (1 Abr.) · fonte: Caesar
solstice: Initium Cancri in a. d. VIII Kalend. Quintil. Solstitium & octaua pars Cancri in Kal. Quintilib. · data: Início de Câncer em a. d. VIII Kal. Quintil. (24 Jun.); solstício em Kal. Quintilib. (1 Jul.) · fonte: Caesar
equinox: Initium Librae in a. d. VIII Kal. Oct. Aequinoctium autumnale · data: Início de Libra em a. d. VIII Kal. Oct. (24 Set.); equinócio outonal · fonte: Caesar
Flags de incerteza (pontos para revisão humana)
Notas do tradutor: Página trata da reforma juliana: duração do ano da confusão (46 a.C.), crítica a Solino, concordância com Dião Cássio e Suetônio sobre os 67 dias acrescentados por César, e justificativa astronômica (oitavas partes dos signos) para a posição de solstícios e equinócios nas Calendas de janeiro, abril, julho e outubro.

Encontrou um erro nesta página?

Esta tradução é texto-semente gerado por IA — erros são esperados e correções são bem-vindas. Há três caminhos:

Reportar erro no GitHub Anotar via Hypothes.is Como contribuir