De Emendatione Temporum · Joseph Scaliger (1583)
📄 Ver scan original (p.75)

Português

...nologia prodigiosa [τερατώδης], na qual o autor, além de infinitos monstros de erros no cálculo dos tempos, zomba de nossas opiniões e até das próprias palavras, sob o silêncio de nosso nome, para parecer fazê-lo civilmente. Esse bom Cronólogo faz Tara setenta anos mais velho, quando gerou Abraão, do que Moisés escreve; e os anos do mundo 74 maiores do que suportam os verdadeiros cálculos. Nunca ele acerta a verdade, a não ser talvez naquilo que tem de nós, como na época da primeira Olimpíada em 23 de julho, coisa que nós fomos os primeiros a ensinar e aprendemos somente de Píndaro, a quem ele nunca viu; e no eclipse antes da morte de Herodes, que nós primeiro indicamos. Pois ele é nosso macaco, e contudo detrator. Obra tão notável ele encerra com coroa belíssima, a saber, a forma do ano celeste. Pois isto também nós havíamos feito. Mas
"Torquato construiu Termas brilhantes de vário mármore.
Uma chaleira fez Otacílio."
Ordena portanto que depois de 160 anos se tire um bissexto, de modo que em oitocentos anos ele mesmo suprima apenas cinco bissextos, enquanto os Afonsinos seis. Por causa, pois, de uma argumentação tão sutil [δότε κρότον, ὦ μῇ χερῶν κτυπήσατε] "dai aplauso, ó vós que com as mãos não batestes palmas". Mas sobre a estultícia desse homem e os furores de outros falaremos em livro à parte. Pois não foi só este, a quem nunca ofendemos, nem nenhuma injúria privada, mas certa ferocidade de ânimo que o impeliu a maldizer. Há outros fanáticos que a mesma doença e raiva agita. Portanto, se alguém estiver livre de ocupações sérias, dirija-se àquela Cronologia. Terá do que indignar-se e do que rir. Que diremos daquele severo Censor, que nunca viu nossa edição anterior, e contudo dela publica éditos basilicais? Não viu, e se tivesse visto, não teria entendido. Julga nossas coisas pela opinião de outros. Esta audácia cortante exerce-se não só sobre mim, mas também sobre outros. Tem seus compiladores [eclogarii], que lhe enchem os centões; passagens extraídas de autores eles lhe fornecem, com o nome e sobrenome do autor colocado, mas designado pelo nome apenas por uma letra isolada. Daí acontece que chama Martinho a quem é Mateus, Pedro a quem é Filipe. A mim também me teria chamado João, se eu não lhe fosse mais conhecido pelo nome do que pelos escritos, sobre os quais julga a partir de indício alheio. Pois nem mesmo o próprio Eclogário entendeu bem as nossas [doutrinas] [περὶ μεταπτώσεως καὶ προεμπτώσεως] "sobre a metaptose e a proemptose", que são de nossa doutrina. Ele as apresenta como coisas vulgares: assim como aquele Cronólogo, de quem já falamos, pensou ser coisa vulgar que a primeira Olimpíada foi celebrada em 23 de julho, coisa que abarca os arcanos de todo o ano grego. Sobre este severo Censor, pois, e sobre outros, haverá outro lugar para falar: os quais não desejo nomeados nesta obra. Pois abuso demasiadamente de tua equanimidade e paciência, benigno Leitor, detendo-te em ócio ingrato...

English

...nology prodigious [τερατώδης], in which the author, beyond infinite monsters of errors in the computation of time, carps at our opinions and even our very words, under silence of our name, so as to seem to act civilly. That good Chronologer makes Terah seventy years older, when he begat Abraham, than Moses writes; and the years of the world 74 greater than true calculations permit. He never hits upon truth, except perhaps in those matters he has from us, as in the epoch of the first Olympiad on 23 July — a thing which we first of all taught, and learned from Pindar alone, whom he never saw — and in the eclipse before the death of Herod, which we first indicated. For he is our ape, and yet a detractor. So notable a work he closes with a most beautiful coronis, namely the form of the celestial year. For that too we had done. But
"Torquatus built shining Baths of varied marble.
A pot Otacilius made."
He commands therefore that after 160 years one bissextile be removed, so that in eight hundred years he himself suppresses only five bissextiles, whereas the Alfonsine tables [suppress] six. Therefore on account of so subtle a reasoning [δότε κρότον, ὦ μῇ χερῶν κτυπήσατε] "give applause, O you who have not clapped with hands." But of his folly and the furies of others we shall speak in a separate book. For not only this man, whom we have never injured, nor any private wrong, but a certain ferocity of mind drove him to reviling. There are other fanatics whom the same disease and rage agitates. So if anyone has leisure from serious matters, let him approach that Chronology. He will have both cause for indignation and cause for laughter. What shall we say of that severe Censor, who has never seen our earlier edition, and yet issues basilical edicts about it? He has not seen it, and if he had seen it, he would not have understood it. He judges our writings from the opinion of others. This cutting confidence is directed not only against me, but against others as well. He has his eclogarii, who stuff his centos for him; they supply him with passages excerpted from authors, with the author's name and surname attached, but designated by a single letter instead of by the name. Hence it happens that he calls Martin him who is Matthew, Peter him who is Philip. He would also have called me John, had I not been better known to him by name than by my writings, which he judges from another's report. For not even the Eclogarius himself understood our [teachings] well enough [περὶ μεταπτώσεως καὶ προεμπτώσεως] "on metaptosis and proemptosis," which are of our doctrine. He presents them as common things: just as that Chronologer, of whom we have already spoken, thought it a common matter that the first Olympiad was celebrated on 23 July — a thing which embraces the arcana of the whole Greek year. Of this severe Censor, then, and of others, there will be another place to speak: whom I would not wish named in this work. For I abuse too much your equanimity and patience, kind Reader, detaining you in thankless leisure...

Latim (transcrito)

nologia τερατώδης, in qua auctor praeter infinita errorum monstra in ratione temporum, sententias nostras, ipsa verba quoque cauillatur, tacito nomine nostro, vt ciuiliter facere videatur? Iste bonus Chronologus, septuaginta annis seniorem facit Tara, cum Abraham genuit, quam Moses scribit: annos autem mundi 74 maiores, quam patiuntur vera ratiocinia. Nunquam illi verum excidit, nisi forte in iis, quae a nobis habet, vt in epocha primae Olympiadis in XXIII Iulij, quod quidem primi omnium docuimus, & a solo Pindaro, quem iste nunquam vidit, didicimus: & in eclipsi ante mortem Herodis, quam primi indicauimus. Nam simius noster est, & tamen obtrectator. Opus tam egregium claudit pulcherrima coronide, nempe forma anni caelestis. Nam id quoque nos feceramus. Sed
Torquatus nitidas vario de marmore Thermas
Extruxit. cucumam fecit Otacilius.
Iubet igitur post annos 160 vnum bisextum tollere, vt in octingentis annis bisexta ipse quinque tantum perimat, Alfonsini sex. Itaque propter tam subtile epichirema δότε κρότον, ὦ μῇ χερῶν κτυπήσατε. Sed de illius stultitia, & aliorum furiis libro singulari dicemus. Nam non istum solum, quem nunquam laesimus, non vlla priuata iniuria, sed feritas quaedam animi ad maledicendum impulit. Sunt alij fanatici, quos idem morbus & rabies exagitat. Itaque si cui a rebus seriis vacat, adeat eam Chronologiam. Habebit & quod indignetur, & quod rideat. Quid dicemus de illo seuero Censore, qui priorem editionem nostram nunquam vidit: & tamen de ea edicit basilica edicta? Non vidit, & si vidisset, non intellexisset. Ex aliorum opinione nostra iudicat. Haec praecisa confidentia non solum in me, sed in alios quoque distringitur. Habet eclogarios, qui illi centones farciunt; Locos ex auctoribus excerptos illi subministrant apposito nomine & cognomine auctoris, sed nomine singulari litera designato. Hinc fit, vt Martinum vocet, qui est Matthaeus, Petrum, qui est Philippus. Me quoque Iohannem vocasset, nisi notior illi essem de nomine, quam de scriptis, quae ex alieno indicio iudicat. Nam ne ipse quidem Eclogarius nostra intellexit satis bene, περὶ μεταπτώσεως καὶ προεμπτώσεως, quae sunt doctrinae nostrae. Ipse profert tanquam vulgaria: quemadmodum ille Chronologus, de quo iam verba fecimus, putauit rem vulgatam esse, primam Olympiadem celebratam XXIII Iulij: quae res totius anni Graeci arcana complectitur. De isto igitur seuero Censore, & aliis erit alius dicendi locus: quos nolim in hoc opere nominatos. Nimium enim abutor aequanimitate tua & patientia, benigne Lector, qui te ingrato otio detineam

Eventos astronômicos detectados

other: in epocha primae Olympiadis in XXIII Iulij · data: 23 de julho, época da primeira Olimpíada · fonte: Pindarus
lunar_eclipse: in eclipsi ante mortem Herodis, quam primi indicauimus · data: eclipse antes da morte de Herodes
Flags de incerteza (pontos para revisão humana)
Notas do tradutor: Página da seção Prolegomena. Scaliger ataca um 'Cronólogo' anônimo (provavelmente alusão a um rival contemporâneo) e um 'severo Censor'. Menciona a datação da primeira Olimpíada em 23 de julho e um eclipse antes da morte de Herodes — ambos pontos astronômicos relevantes para auditoria. Os termos técnicos μετάπτωσις (metaptose) e προέμπτωσις (proemptose) são centrais para a teoria scaligeriana de deslocamento das epactas.

Encontrou um erro nesta página?

Esta tradução é texto-semente gerado por IA — erros são esperados e correções são bem-vindas. Há três caminhos:

Reportar erro no GitHub Anotar via Hypothes.is Como contribuir