De Emendatione Temporum · Joseph Scaliger (1583)
📄 Ver scan original (p.74)

Português

«Do rei de sete letras, que todos conhecem, / E com veemência a cada deus sempre invocavam [com sete sons].» O «rei de sete letras» (para que eu também explique isto) é Ostanes, rei da Babilônia. Pois Βαβυλών é ἑπτάφθογγος, isto é, de sete letras. O vulgo, porém, acreditava que os Planetas apareciam em seu próprio dia: ou seja, que em todo dia de Marte, o próprio planeta concede a faculdade de ser visto. E isso Orfeu claramente assinalou em [Os Trabalhos e os Dias]: «Primeiramente, se no primeiro dia aparece Ares, / E a Lua ascende ao dia de Ares, abstém-te das obras.» Pois ele entende claramente que, se a neomenia segundo a lua coincidir com o dia de Marte, isto é, com a terça-feira, deve-se abster do trabalho. Na doutrina dos demais Cômputos muitas coisas foram acrescentadas em relação à edição anterior, muitas foram corrigidas, sobretudo no Cômputo Judaico. Pois expomos as causas do ano Solar Judaico atual, antes por nós omitidas, porque, juntamente com todos, as ignorávamos. Além disso, retratamos nossa opinião sobre a sede das Tekuphoth, que situávamos na antiga época do mundo: donde acontecia que às vezes tomássemos por comum um ano embolímico, embora em mais de um lugar tenhamos declarado não ignorar qual era a forma do ano atual e qual a posição dos [anos] embolímicos. Aliás, sem a minha doutrina, aquele sabichão que escreveu a epístola Cronológica jamais teria sabido o que era o ano Judaico atual. E todavia busca tolos a quem persuadir de que cometemos enorme crime, por termos assim nos pronunciado sobre os embolismos Judaicos. Eu não me lembraria disso, se não soubesse que os homens mais apreciam o que destrói a verdade do que o que a ensina. E raros são aqueles a quem não deleite mais a maledicência loquaz do que a verdade sem voz. Seria longo narrar, cândido Leitor, quantos Marrucinos, não só de ignorância monstruosa, mas também de costumes pessimíssimos, a edição anterior excitou: donde facilmente se pode conjecturar qual há de ser seu furor contra esta. Eis que ainda antes estava a obra no prelo. Apareceu um certo — não homem, pois assim chamá-lo seria fazer injúria aos homens, mas lama e abismo — que escreveu um livro contra mim em francês, contratado por um pedaço de pão pelo último dos bípedes, proclamando-se único perito em Cronologia, e dizendo que eu furtei dele tudo o que escrevi em minha obra. Este nunca viu meu livro, e todavia nos chamou de ladrões. Atacava-nos por um gênero novo e muito diverso dos outros. Pois outros nos odeiam porque em nossos livros nada veem que não seja novo: e esta é a única causa do ódio, porque veem, contra a expectativa, coisas que antes amariam em si próprios do que em nós. Pois, se fôssemos ladrões de escritos alheios, não haveria lugar para a inveja. Como? Não saiu no ano passado uma Cronologia

English

"Of the seven-lettered king, whom all know, / And vehemently they ever invoked each god [with seven sounds]." The "seven-lettered king" (that I may explain this also) is Ostanes, king of Babylon. For Βαβυλών is ἑπτάφθογγος, that is, of seven letters. The common people, however, believed that the Planets appeared on their own day: namely, that on every day of Mars, the planet itself grants the capacity to be seen. And Orpheus clearly indicated this in [Works and Days]: "First, if on the first day Ares appears, / And the Moon rises on the day of Ares, abstain from works." For he distinctly understands that, if the neomenia according to the moon falls on the day of Mars, that is, on the third weekday [Tuesday], one must abstain from labor. In the doctrine of the other Computations many things have been added beyond the previous edition, many have been corrected, especially in the Jewish Computation. For we set forth the causes of the present Jewish Solar year, previously omitted by us, because we were ignorant of them along with everyone else. Moreover, we have retracted our opinion concerning the seat of the Tekuphoth, which we had placed in the ancient epoch of the world: whence it happened that we sometimes took an embolismic year for a common one, although in more than one place we professed that we were not unaware what the form of the present year was and what the position of the embolismic years was. Indeed, without my teaching that smatterer who wrote the Chronological epistle would never have known what the present Jewish year was. And yet he seeks fools whom to persuade that we have committed a huge offense, in having pronounced thus concerning the Jewish embolisms. I should not have mentioned this, did I not know that men are more pleased by what destroys truth than by what teaches it. And rare are those whom scurrilous garrulity does not delight more than tongueless truth. It would be long to relate, candid Reader, how many Marrucini, not only of monstrous ignorance but also of the most depraved morals, the prior edition stirred up: from which one may easily conjecture what their fury against this one will be. Behold, the work was still earlier under press. There arose a certain one — not a man, for so to call him would be to do injury to men, but mire and abyss — who wrote a book against me in French, hired for a crust of bread by the lowest of bipeds, proclaiming himself the sole expert in Chronology, and [claiming] that I stole from him everything I wrote in my work. This fellow had never seen my book, and yet cried out that we were thieves. He attacked us in a new manner, far different from others. For others hate us because in our books they see nothing that is not new: and this is the one cause of hatred, that they see, beyond their expectation, things which they would rather love in themselves than in us. For if we were thieves of others' writings, there would be no place for envy. What? Did there not come out last year a Chronology

Latim (transcrito)

Τῆς ἑπταφθόγγου βασιλέως, ὃν πάντες ἴσασιν,
Καὶ σφόδρα κὰθ' ἕκαστον ἀεὶ θεὸν ἐπλακιφώνων.
Βασιλεὺς τῆς ἑπταφθόγγου, (ut id quoque explicem) est Ostanes rex Babylonis. Βαβυλὼν enim est ἑπτάφθογγος, hoc est, septem literarum. Vulgus autem credebat Planetas apparere die suo: nempe omni die Martis, ipsum planetam sui videndi potestatem facere. Idque plane Orpheus designavit ἐν Ἔργοις καὶ ἡμέραις·
Πρῶτα μὲν εἰ πρώτῳ ἐνὶ ἤματι φαίνετ' Ἄρης,
Μήνη δ' ἐς τ' Ἄρεω ἐπιτέλλετ', ἴσχεο δ' ἔργων.
Nam diserte intelligit, si neomenia κατὰ σελήνην inciderit in diem Martis, id est, feriam tertiam, abstinendum ab opere. In reliquorum Computorum doctrina multa accesserunt praeter superiorem editionem, multa castigata sunt, praesertim in Computo Iudaico. Nam caussas Iudaici anni Solaris hodierni docemus, a nobis antea praetermissas, quia cum omnibus eas ignorabamus. Praeterea damnavimus sententiam nostram de Tekupharum sede, quas in prisca mundi epocha collocabamus: unde fiebat, ut aliquando annum embolimum pro communi acciperemus, qui tamen non uno loco professi sumus nos non nescire, quae forma anni hodierni esset, et quis situs embolimorum. Imo sine doctrina mea ille sciolus, qui epistolam Chronologicam scripsit, nunquam scisset, quid esset annus Iudaicus hodiernus. Et tamen quaerit fatuos, quibus persuadeat, nos ingens flagitium admisisse, qui ita de embolismis Iudaicis pronunciavimus. Ego huius non meminissem, nisi scirem hominibus magis placere, quae veritatem destruunt, quam quae illam docent. Et rari sunt, quos non magis delectet maledica garrulitas, quam veritas elinguis. Longum esset narrare, candide Lector, quot Marrucinos non solum inscitiae portentosae, sed et morum improbissimorum editio prior commoverit: ut quis futurus sit furor eorum ex ista, hinc facile coniicere liceat. Ecce adhuc prius opus erat sub praelo. Extitit quidam, non homo, nam ita vocare esset hominibus iniuriam facere, sed coenum, et barathrum, qui librum scripsit in me Gallice, conductus frusto panis a postremo bipedum, clamans se solum peritum Chronologiae, me autem omnia, quae in opere meo scripserim, a se furatum. Iste nunquam viderat librum meum, et tamen fures nos clamavit. Novo genere et longe ab aliis diverso nos aggrediebatur. Nam alii nos oderunt, quia in nostris libris nihil vident, quod novum non sit: et haec una caussa est odii, quod praeter exspectationem vident, quae in se potius, quam in nobis amarent. Quod si fures essemus alienorum scriptorum, nullus esset locus invidiae. Quid? Nonne anno superiore prodiit Chronologia

Eventos astronômicos detectados

other: si neomenia κατὰ σελήνην inciderit in diem Martis, id est, feriam tertiam, abstinendum ab opere · data: — · fonte: Orpheus, Opera et Dies (Ἔργα καὶ Ἡμέραι)
Flags de incerteza (pontos para revisão humana)
Notas do tradutor: Página polêmica dos Prolegômena: Scaliger explica o rei 'de sete letras' (Ostanes/Babilônia), cita Orfeu sobre dias planetários, e defende-se de um adversário anônimo que escreveu em francês contra ele acusando-o de plágio.

Encontrou um erro nesta página?

Esta tradução é texto-semente gerado por IA — erros são esperados e correções são bem-vindas. Há três caminhos:

Reportar erro no GitHub Anotar via Hypothes.is Como contribuir