De Emendatione Temporum · Joseph Scaliger (1583)
📄 Ver scan original (p.59)

Português

...a paideia seja verdadeira, exceto apenas os nomes e a menção nua de dois ou três acontecimentos, como a tomada da Babilônia e a derrota de Creso. Mas os tempos, a sequência dos feitos, os sete anos de reinado de Ciro, tal como são postos por aquele escritor, tudo isso, repito, é tão verdadeiro quanto são verdadeiras as Etiópicas de Heliodoro. Nem Xenofonte foi tão estulto que acreditasse poder persuadir os gregos dessas coisas. Pois Castor de Régio, que escreveu sob Cambises, logo lhe teriam imposto vergonha por seus escritos; Heródoto, que floresceu no tempo de Xerxes e Artaxerxes Longímano; Ctésias, que envelheceu na corte de Artaxerxes Mnêmon. Mas ele fez o que [ὁφισται] "os sofistas" coetâneos de seu tempo faziam. Escolhiam personagens do meio da história antiga, que pintavam com estas cores, pelas quais julgavam excitar os ânimos dos leitores à virtude. Por isso agem estultamente, para não dizer ignorantemente, aqueles que buscam em Xenofonte a verdade da história persa. Os que assim fazem, por esse motivo já são indignos de ser ouvidos. No entanto, esses fazem rei da Média este Dario, a quem os gregos chamariam Astíages, mas que por nome próprio seria chamado Dario. Rogo-vos, doutos intérpretes, de onde aprendestes que este Dario foi rei? Quem faz menção dele além de Daniel? Portanto, é preciso consultar Daniel. No início do capítulo VI lemos assim: "Dario, o Medo, recebeu o reino". E no início do XI: "No primeiro ano, pois, de Dario, o Medo". Dizei-nos, varões doutíssimos: então um medo é rei da Média? Que modo novo e insólito de falar é este, que um medo seja rei da Média? Se todo medo é rei da Média, então tantos quantos forem os medos, tantos serão os reis da Média. Por que não se diz Josias o Judeu em lugar de rei de Judá? Joaquim o Judeu? Voltai a vós mesmos. Vede o que estais designando. Não tendes vergonha do argumento? Mostrai um lugar em todo o Daniel em que Nabucodonosor e Baltasar, o Babilônio, ou Ciro, o Persa, sejam ditos em lugar de Rei da Babilônia e Rei dos Persas sem menção do reino: como em VI, 28. Ali, pois, diz-se "o reino de Ciro, o Persa". Por que, então, lhe teria repugnado dizer "Dario, Rei da Média, recebeu o Reino"? Ora, interessava sobremaneira não silenciar coisa tão grande. Escreve, com efeito, para os judeus, dos quais nenhum ignorava que Joaquim fora rei de Judá. Por que, então, no início do primeiro capítulo propõe aos judeus coisa tão notória — Joaquim, Rei de Judá — e não se digna chamar um rei estrangeiro pelo nome de rei? Que dizeis? Dizei algo. Se não tendes outro argumento com que nos persuadir, é já tempo ou de mudar de opinião ou de calar. Pois, de fato, este Dario chegou ao reino da Babilônia como homem particular. Escrito está, com efeito, no início do capítulo IX: "No primeiro ano de Dario, filho de Assuero, da semente meda". Em latim deveria ser concebido assim: "No primeiro ano de Dario, filho de Oxiares, oriundo da Média". Não direis de onde somos oriundos no sentido de ali termos nascido, mas antes de onde descende a nossa linhagem. Não se deveria dar exemplo de coisa que não se põe em dúvida. Daremos, contudo. Estilicão era...

English

...that the education is true, except only the names and the bare mention of two or three events, such as the capture of Babylon and the defeat of Croesus. But the dates, the sequence of deeds, the seven years of Cyrus's reign as set down by that writer—all of this, I say, is as true as Heliodorus's Aethiopica is true. Nor was Xenophon so foolish as to believe he could persuade the Greeks of these things. For Castor of Rhegium, who wrote under Cambyses, would at once have shamed him by his writings; Herodotus, who flourished in the time of Xerxes and Artaxerxes Longimanus; Ctesias, who grew old at the court of Artaxerxes Mnemon. But he did what the [ὁφισται] "sophists" of his time used to do. They selected persons from the midst of ancient history, whom they painted with such colors as they thought would rouse the minds of readers to virtue. Therefore those act foolishly, not to say ignorantly, who seek the truth of Persian history from Xenophon. Those who do so, on that account alone are unworthy to be heard. Yet these make this Darius king of Media—the one the Greeks would have called Astyages, but by his proper name would be called Darius. I beg of you, learned interpreters, whence have you learned that this Darius was king? Who mentions him besides Daniel? Daniel, therefore, must be consulted. At the beginning of chapter VI we read thus: "Darius the Mede received the kingdom." And at the beginning of XI: "Now in the first year of Darius the Mede." Tell us, most learned men: is a Mede thus king of Media? What new and unheard-of manner of speech is this, that a Mede should be king of Media? If every Mede is king of Media, then there will be as many kings of Media as there are Medes. Why is not Josiah called "the Jew" instead of king of Judah? Or Jehoiakim "the Jew"? Come back to yourselves. See what you are designating. Are you not ashamed of the argument? Show me a place in all of Daniel where either Nebuchadnezzar and Belshazzar the Babylonian, or Cyrus the Persian, are named in place of King of Babylon and King of the Persians without mention of the kingdom: as at VI, 28. For there it says "the kingdom of Cyrus the Persian." Why, then, would it have irked him to say, "Darius King of Media received the Kingdom"? Yet it was of the utmost importance that so great a matter not be passed over in silence. He writes, indeed, for Jews, none of whom was ignorant that Jehoiakim had been king of Judah. Why then, at the beginning of the first chapter, does he propose to Jews something most well known—Jehoiakim, King of Judah—yet not deign to call a foreign king by the title of king? What say you? Say something. If you have no other argument by which to persuade us, it is now time either to change your opinion or to be silent. For assuredly this Darius came to the kingdom of Babylon as a private man. For it is written at the beginning of Chapter IX: "In the first year of Darius the son of Ahasuerus, of the Median seed." In Latin it should have been formulated thus: "In the first year of Darius the son of Oxyares, descended from Media." You will not say we are "descended from" a place meaning we were born there, but rather the place from which we derive our lineage. An example should not be given of a thing that is not doubted. Yet we shall give one. Stilicho was...

Latim (transcrito)

pædia verum esse, præter sola nomina, & nudam mentionem duorum, aut trium casuum, ut Babylonis captæ, Crœsi victi. sed tempora, series gestarum rerum, anni imperii Cyri septem, ut ab illo scriptore ponuntur, omnia, inquam, illa vera sunt, si vera sunt Æthiopica Heliodori. Neque tam stultus fuit Xenophon, ut crederet se Græcis hæc persuadere posse. Præsto enim illi scriptis suis pudorem imposuissent Castor Rheginus, qui sub Cambyse scripsit: Herodotus, qui tempore Xerxis, & Artaxerxis Longimani floruit: Ctesias, qui in aula Artaxerxis Memoris consenuit. Sed fecit, quod ὁφισται æquales suorum temporum faciebant. Deligebant personas ex medio priscæ historiæ, quas his coloribus pingebant, quibus putabant se animos lectorum ad virtutem excitare. Quare stulte faciunt, ne dicam imperite, qui ex Xenophonte historiæ Persicæ veritatem petunt. Qui ita faciunt, eo nomine solum indigni sunt, qui audiantur. Atquin isti Regem Mediæ hunc Darium faciunt, quem Græci Astyagem vocarent, proprio autem nomine Darius diceretur. Obsecro vos, docti interpretes, unde didicistis, Darium hunc regem fuisse? Quis illius meminit præter Danielem? Consulendus igitur Daniel. Initio VI capitis ita legimus: Darius Medus accepit regnum. & initio XI: Primo autem anno Darii Medi. Dicite nobis, viri doctissimi, itane Medus est Rex Mediæ? Quod hoc novum & insolens genus loquendi, ut Medus sit Rex Mediæ? Si Medus omnis est Rex Mediæ, igitur quot Medi, tot erunt Reges Mediæ. Quare non dicitur Iosias Iudæus, pro rege Iuda? Ioiakim Iudæus? Redite ad vos. Videte, quid designatis. Non pudet argumenti? Ostendite locum in toto Daniele, in quo aut Nabuchodonosor & Balsasar Babylonius, aut Cyrus Persa, pro Rege Babylonis, & Rege Persarum dicti sint sine mentione regni: ut VI, 28. Ibi enim dicitur regnum Cyri Persæ. Quare eum piguit dicere, Darius Rex Mediæ accepit Regnum? Atqui maxime intererat tantam rem non taceri. Iudæis siquidem scribit, quorum nemo ignorabat Ioiakim Regem fuisse Iuda. Quare igitur initio primi capitis rem notissimam Iudæis proponit, Ioiakim Regem Iuda, externum autem regem regis nomine appellare non dignatur? Quid? Dicite aliquid. Si aliud argumentum non habetis, quo nobis persuadeatis, iam tempus est aut mutare sententiam, aut tacere. Nam profecto iste Darius homo privatus ad regnum Babylonis accessit. Scriptum enim initio Capitis IX. Primo anno Darii filii Assueri, de semine Media. Latine ita concipiendum erat: Primo anno Darii filii Oxyaris, oriundi ex Media. Non dicetis unde oriundi sumus, ibi nos natos esse, sed ibi potius, unde genus deducimus. Exemplum dandum non erat rei, de qua non dubitatur. Sed dabimus tamen. Stilicho erat

Flags de incerteza (pontos para revisão humana)
Notas do tradutor: Página de prolegômenos crítica de Scaliger sobre a não-historicidade da Ciropedia de Xenofonte e sobre a identidade de Dario, o Medo, em Daniel. O texto termina abruptamente com 'erat' no reclamo, continuando na página seguinte com o exemplo de Estilicão.

Encontrou um erro nesta página?

Esta tradução é texto-semente gerado por IA — erros são esperados e correções são bem-vindas. Há três caminhos:

Reportar erro no GitHub Anotar via Hypothes.is Como contribuir