Português
...nico de ambas, e Calípico corretor de Méton. E de fato estes dois são conhecidos apenas pelo nome: mas das causas e de tudo o que a elas pertence houve até agora espantosa ignorância. Acrescentaram-se a esta edição Tábuas laboriosíssimas das distribuições das neomênias metônicas e calípicas, quais também apresentamos na Octaetéride de Hárpalo. O que dissemos sobre a Octaetéride eudoxiana, o mesmo se há de dizer sobre o período dos Caldeus, a saber, que nunca foi empregado para os tempos civis, mas para os temas dos Genetlíacos (astrólogos natais). Disto há muitos argumentos, mas a prova única e certíssima é que os meses deles tinham denominações macedônicas, não caldaicas. Por isso com razão unimos, à diatribe sobre aquele ano, a doutrina da dodecaetéride caldaica dos Genetlíacos, cujo nome apenas era conhecido por Censorino: mas o conhecimento dela tivemos de buscá-lo no uso dos Árabes e dos Orientais. Se algum dos Gregos fez menção da [δωδεκαετηρίδος Χαλδαϊκῆς] "dodecaetéride caldaica", não é fácil dizer. Apenas um sabemos tê-la mencionado, Orfeu ou Onomácrito. [ὀρφεὺς ἐν ταῖς δωδεκαετηρίσιν] "Orfeu nas Dodecaetérides":
[ἔσται δ᾽ αὖθις ἀνήρ, ἢ κοίρανος, ἢ τύραννος, / ἢ βασιλεὺς, ὃς τιμῇ ἐς οὐρανὸν ἵξεται αἰπύν] "Haverá de novo um varão, seja chefe, seja tirano, / seja rei, que pela honra chegará ao alto céu."
É um apotelesma de certo Genetlíaco consultado sobre a natividade de alguém, ao qual ele respondeu que viria a ser grande rei ou soberano, etc. Cita-o Tzetzes. Estes versos muito esclarecem a doutrina da Dodecaetéride genetlíaca, pouco antes conhecida. Assim, do mesmo modo que [τελετὰς] "iniciações", assim também [δωδεκαετηρίδας] "dodecaetérides" havia escrito Onomácrito sob o nome de Orfeu. Qual tenha sido o ano dos Judeus sob os Selêucidas, a quem obedeciam, deixamos atestado com muitos exemplos: nos quais também defendemos a antiguidade da transferência das férias (dias festivos) no início do ano, contra homens de nossos tempos que inventam ser isso invenção recente dos Judeus. Entre eles, um Doutor Teólogo em seu enorme comentário ao Evangelho segundo João, exultante, diz que aquela transferência se refuta a partir de um trecho de Josefo, no qual este escreve que, no ano em que Hircano firmou tratado com Antíoco Sidetes, o Pentecostes caiu na féria primeira (domingo). Este trecho de Josefo nós o aduzimos outrora na edição anterior, de onde ele, ou quem lhe indicou, o tomou. "Eis", diz ele, "dois Sabbata contínuos. Se por causa da continuação de dois Sabbata a féria se transfere, logo, onde há dois Sabbata contínuos, não se transfere." Com o que manifestamente mostra ignorar a causa da transferência da féria, a qual se fazia apenas por causa de Tisri, e não por causa dos outros meses; pois aquele mês tem muitas solenidades, a ponto de que, se não se levasse em conta a transferência, por vezes seria necessário concorrerem não só dois, mas mesmo três sabbata contínuos. Pois se a neomênia de Tisri começasse na féria sexta, completamente três sabbata seguir-se-iam: a neomênia, ou seja,
English
...nicus of both, and Calippicus the corrector of Meton. And indeed these two are known only by name: but of the reasons and of everything pertaining to them there has been up to now an astonishing ignorance. To this edition have been added the most laborious Tables of the distributions of Metonic and Calippic neomenies, such as we also set forth in the Octaeteris of Harpalus. What we said about the Eudoxian Octaeteris, the same must be said of the period of the Chaldaeans, namely that it was never employed for civil reckoning, but for the natal charts of the Genethliaci (astrologers of nativities). Of this there are many arguments, but the single most certain proof is that their months had Macedonian, not Chaldean, names. For that reason we have rightly joined to the disquisition about that year the doctrine of the Chaldean dodecaeteris of the Genethliaci, whose name alone was known from Censorinus: but the knowledge of it we had to retrieve from the usage of the Arabs and Orientals. Whether any of the Greeks made mention of the [δωδεκαετηρίδος Χαλδαϊκῆς] "Chaldean dodecaeteris" is not easy to say. We know only one to have mentioned it, Orpheus—or rather Onomacritus. [ὀρφεὺς ἐν ταῖς δωδεκαετηρίσιν] "Orpheus in the Dodecaeterides":
[ἔσται δ᾽ αὖθις ἀνήρ, ἢ κοίρανος, ἢ τύραννος, / ἢ βασιλεὺς, ὃς τιμῇ ἐς οὐρανὸν ἵξεται αἰπύν] "There shall again be a man, either chief, or tyrant, / or king, who by his honor shall attain the lofty heaven."
It is an apotelesma of a certain Genethliac consulted about someone's nativity, of whom he himself responded that he would be a great king or dynast, etc. Tzetzes cites it. These verses much illuminate the doctrine of the genethliac Dodecaeteris, little known before. Thus, just as [τελετὰς] "initiations," so also [δωδεκαετηρίδας] "dodecaeterides" had Onomacritus written under the name of Orpheus. What the year of the Jews was under the Seleucids, to whom they were subject, we have attested with many examples: in which also we defended the antiquity of the transference of the feast-days at the head of the year, against men of our own time who prate that it is a recent invention of the Jews. Among them a certain Doctor of Theology, in his enormous commentary on the Gospel according to John, exultantly says that that transference is refuted from a passage of Josephus, in which he writes that in the year in which Hyrcanus made a treaty with Antiochus Sidetes, Pentecost fell on the first feria (Sunday). This passage of Josephus we formerly adduced in the prior edition, whence he, or whoever pointed it out to him, took it. "Behold," he says, "two consecutive Sabbaths. If on account of the succession of two Sabbaths the feria is transferred, therefore where there are two consecutive Sabbaths, it is not transferred." In which he openly shows that he is ignorant of the cause of the transference of the feria, which was done only on account of Tisri, and not on account of other months; because that month has many solemnities, so that if the reckoning of the transference were not observed, sometimes not only two, but even three consecutive sabbata would of necessity concur. For if the neomeny of Tisri began on the sixth feria, three sabbata would altogether follow consecutively: the neomeny, or
Latim (transcrito)
nicus ambarum, & Calippicus Metonici castigator. Et quidem hi ambo nomine noti tantum: caussarum autem, & omnium, quae ad illa pertinent, mira ignoratio hactenus fuit. Accesserunt huic editioni Tabulae operosissimae dispensationum neomeniarum Metonicarum, & Calippicarum: cuiusmodi etiam in Harpalea Octaeteride exhibuimus. Quod de Eudoxea Octaeteride diximus, idem de periodo Chaldaeorum dicendum, eam nunquam ad ciuilia tempora, sed ad Genethliacorum themata vsurpatam fuisse. Id quod tum multa argumenta, tum vnicum certissimum illud est, quod eorum menses appellationibus Macedonicis, non vero Chaldaicis fuerunt. Propterea recte cum illius anni diatriba doctrinam dodecaeteridis Chaldaicae Genethliacorum coniunximus, cuius nomen quidem solum notum erat ex Censorino: cognitio autem nobis ex Arabum, & Orientalium vsu repetenda fuit. An aliquis Graecorum δωδεκαετηρίδος Χαλδαϊκῆς meminerit, haud promptum est dicere. Vnum tantum Orpheum siue Onomacritum eius meminisse scimus. ὀρφεὺς ἐν ταῖς δωδεκαετηρίσιν:
ἔσται δ᾽ αὖθις ἀνήρ, ἢ κοίρανος, ἢ τύραννος,
ἢ βασιλεὺς, ὃς τιμῇ ἐς οὐρανὸν ἵξεται αἰπύν.
Est apotelesma cuiusdam Genethliaci consulti super alicuius genesi, de quo ipse respondit, eum fore magnum regem aut Dynastam, &c. Citat Tzetzes. Haec multum illustrant doctrinam Dodecaeteridos genethliacae parum antehac notae. Itaque quemadmodum τελετὰς ita etiam δωδεκαετηρίδας scripserat Onomacritus sub nomine Orphei. Qualis fuerit Iudaeorum annus sub Seleucidis, quibus parebant, multis exemplis testatum reliquimus: in quibus etiam translationis feriarum in capite anni antiquitatem asseruimus aduersus homines nostrorum temporum, qui nugantur commentum nuperum Iudaeorum esse. In illis Doctor Theologus ingenti commentario suo in Euangelium secundum Iohannem exultabundus ait illam translationem confutari ex loco Iosephi, in quo scribit, quo anno Hyrcanus foedus icit cum Antiocho Sidete, Pentecosten fuisse feria prima. Hunc locum Iosephi nos olim in priore editione produximus, vnde is, aut qui illi indicauit, accepit. En, inquit, duo Sabbata continua. Si propter continuationem duorum Sabbatorum, feria transfertur, ergo vbi sunt duo continua Sabbata, non transfertur. In quibus aperte ostendit se ignorare caussam feriae transferendae, quae fiebat propter solum Tisri, non autem propter alios menses; propterea quod ille mensis multa solennia habet, adeo vt si non habeatur ratio translationis, aliquando non solum duo, sed etiam tria continua sabbata concurrere necesse sit. Si enim a feria sexta inciperet neomenia Tisri, omnino tria sabbata continuarentur, neomenia, siue
- Acentuação e respirações do grego reconstituídas conforme convenção; o scan mostra alguns sinais pouco nítidos nos versos de Orfeu/Onomácrito.
- A forma 'τιμῇ ἐς οὐρανὸν ἵξεται' foi lida assim; possível leitura alternativa 'τιμῷ'.
Encontrou um erro nesta página?
Esta tradução é texto-semente gerado por IA — erros são esperados e correções são bem-vindas. Há três caminhos:
Reportar erro no GitHub Anotar via Hypothes.is Como contribuir